Menu
نویسنده مطلب : مریم مهوری

مطلب مورد بحث:

ارتباط مجدد با آسمان


با دیدن این عکسا یاد ضرب المثل “اسمون همه جا یک رنگه” افتادم! دوست دارم بدونم کسی که این جمله رو گفته اون موقع به چی فکر میکرده!اسمون بالای سرش چه رنگی بوده؟پر ستاره بوده؟یا یه اسمون تیره غم انگیز که دیدن خورشیدم توش ممکن نبوده؟!

شاید تو این وضعیت چاره ای جز غرق شدن تو زندگی زمینی رو نداریم چون با نگاه به اسمون نه تنها ارامش نمیگیریم بلکه به حسرت دیدن اسمونی که تو نوشته های گذشتگانم هست دچار میشیم

تو اب و هوای الوده این روزا اسمون اگه بتونه منبع الهامم باشه فکر نمیکنم الهام بخشه مطلب جالبی باشه