Menu
نویسنده مطلب : نرگس سفید

مطلب مورد بحث:

آرکتایپ‌های سیستمی | فرسایش تدریجی اهداف و استانداردها


در دوران دانشجویی برای تحقق آرزوی دیرینه م که عضویت در تیم والیبال دانشگاه تهران بود اقدام کردم. ولی تیم از چند تا بازیکن تیم ملی تشکیل شده بود و بقیه بازیکنا همه دانشجوی تربیت بدنی بودن و زندگیشون ورزش بود.

درحالیکه من یک دانشجوی مهندسی بودم با حجم زیادی درس سنگین و البته شاغل هم بودم و مهارتهای والیبالم هم در حد بچه های تربیت بدنی نبود چ برسه به تیم ملی!!!

در نتیجه هدف خودم رو به سطحی واقع بینانه تغییر دادم و عضویت در تیم دانشکده فنی رو هدف قرار دادم و تونستم بش دست پیدا کنم :)