Menu
نویسنده مطلب : زهرا داورپناه

مطلب مورد بحث:

اتیکت هدیه دادن و هدیه گرفتن


من هدیه‌های بی‌بهانه را خیلی دوست دارم؛ هدیه‌هایی که بدون مناسبت می‌دهم یا می‌گیرم، گوشت می‌شود و می‌چسبد به تنم! چون اینجور هدیه‌ها یعنی من به یاد طرف مقابلم بوده‌ام، بی‌آنکه مناسبتی در کار باشد.

مثلا یک‌بار دوستی به ساحل زیبایی رفته بود و از آنجا برایم یک صدف گوش ماهی برداشته بود و لای یک کاغذ قرمز رنگ پیچانده بود و برایم آورد. این یعنی دوست من در وقت خوشحالی به یاد من بوده.

دوست دیگری از راه دور تماس گرفت و گفت: شعرم در یک همایش، جز آثار منتخب شده و هنگام بالا رفتن از سن با خودم گفتم که این هدیه هرچه باشد برای توست.