Menu
نویسنده مطلب : مهدی جلالی

مطلب مورد بحث:

دیدن به شکلی دیگر | تمرینی برای خلاقیت


یه مادر دیدم توی پارک داشت با بچه‌ش تمرین تفکر واگرا میکرد:

ازش سوال میکرد که ابرهای آسمون شبیه چه چیزی هستند؟ و خودش هم مشتاقانه بعضی اشیاء یا جانوران رو مثال میزد.

میپرسید: دوست داشتی وقتی از سرسره میای پایین، یهویی وارد چه جور جایی بشی؟ خودش جواب میداد من دوست داشتم پرت بشم توی یه دشت پر از گل! و بعد از اون، بچه هم هرچی تخیل میکرد به زبون میاورد.

میگفت: ببین… این دوتا درخت کنار هم مثل بابالنگ دراز شدند! انگار تنه‌شون مثل دوتا پای درازه، اون شاخه ها هم دستاشن. بچه رو سر ذوق میاورد که در مورد بقیه درختها تخیل کنه و داستان بسازه.

چقدر خوبه که این نوع فکر کردن رو به بچه هامون یاد بدیم. مهم نیست سیستم آموزش و پرورش دوست داره اونها چطور بار بیان. به هرحال ما هم نقش مهمی توی تربیت خلاقیتشون داریم.