Menu
نویسنده مطلب : محمدرضا زمانی

مطلب مورد بحث:

افزایش عزت نفس و هنر بازخورد گرفتن درست


سلام
درس خوب و کاربردی‌ای بود. نکات زیر به ذهنم می‌رسد:
 
۱٫ گرفتن بازخورد بیرونی، برای خیلی از تصمیم‌های مهم در زندگی، کار درستی به نظر نمی‌رسه. مثلا برای اندازه‌گیری میزان رضایت از زندگی، یا احساس ما بعد از رسیدن به یک هدف بزرگ (یا کوچک)، و خیلی موارد دیگه، بازخورد گرفتن از دیگران عملا منطقی نیست. چون (همانطور که در درس اشاره شد) هیچ فردی ارزش‌هایمان را به اندازه خودمان نمی‌شناسد، و احتمالا بازخوردهای بیرونی چون از دیدِ ما نیستند، کمکی به ما نمی‌کنند. (به استعاره‌ی دوست عزیزمون خدارحم کرمی، اگر وجود انسان رو به فروشگاهی تشبیه کنیم، و با توجه به اینکه طبیعتا دیگران فقط بعضی قسمت‌های فروشگاه را می‌بینند – ویترین-، درصورتیکه بخواهیم درباره فروشگاه از کسی بازخورد بگیریم، بهتره درباره ویترین از دیگران نظر بخواهیم – تا موارد دیگه که دیده نمی‌شه)
 
۲٫ بنظرم ایده وزن دادن به بازخورد افراد (که در تمرین درس تلویحا اشاره شد) ایده بسیار خوبی است. برای این کار، دسته بندی بازخورد دهندگان میتونه فکر خوبی باشه:

افزایش عزت نفس و هنر بازخورد گرفتن درست

– در مرکز، مهم ترین بازخورد دهنده‌ی ما، یعنی خودمان، قرار داریم و در صورتی‌ که ارزش‌هایمان شفاف، مشخص و هم‌سو باشند و اولویت آنها را نیز به وضوح بدانیم، با توجه به شناخت کامل، می‌توانیم دقیق‌ترین بازخوردها را به خودمان بدهیم (= بازخورد درونی).
 
در لایه‎‌ی بعدی، نزدیکان ما هستند. کسانی که ارزش‌های کلیدی و اولویت‌هایمان را تا حد خوبی می‌شناسند. با توجه به این ویژگی، احتمالا برای هر یک از ما (در بهترین حالت) تعداد انگشت شماری لیاقت حضور در این گروه را داشته باشند.
نمی‌دانم درست هست یا نه و این خوب است یا نه. اما برای من، افرادی که فکر می‌کنم در این دسته می‌توانم قرار دهم، اتفاقا کمترین بازخورد مستقیم را به من می‌دهند. حتی وقتی مستقیما از آنها بازخوردی خواسته‌ام، با سوالاتی شبیه “خب هدفت از انجام این کار چی بود؟ … چقدر بهش رسیدی؟ …” سعی داشتند به من کمک کنند خودم به درست ترین بازخورد از خودم برسم – نه اینکه افکار خودشان را به من تحمیل کنند.
 
بقیه افراد، در لایه ی سوم می‌گیرند. افرادی که باید بازخوردهایشان را بیشتر نویز محیطی بدانیم تا بازخوردِ مفید. این‌ها شناخت خیلی کمی از ما دارند (اگر داشته باشند!) و بازخورد‌هایشان عموما تحمیلی و تخریب‌کننده خواهد بود و بهترین کار در مواجهه با بازخورد این افراد، شنیدن و رد شدن از حرف آن‌هاست. (محمدرضا شعبانعلی عزیز، الگوی من برای برخورد با این گروه هست).