Menu
نویسنده مطلب : نادر زندرحیمی

مطلب مورد بحث:

کریس آرگریس و فاصله‌ بین دانستن و عمل کردن


مثالی که در مورد خودم می توانم مطرح کنم مربوط به جلسات مهمی است که باید در آنها سخنرانی کنم . معمولا در اینگونه موارد به دلیل اهمیت موضوعاتی که نباید از قلم بیفتند و همچنین ترتیب زمانی آنها، از یک فهرست کوتاه عناونین موضوع استفاده می کنم. علی القاعده این روش منطقی ترین شیوه ممکنه برای بیان تمام مطالبی است که قصد دارید آنها را بطور منظم بیان کنید. ولی اغلب با شروع سخنرانی فقط یک یا دو مورد اول رعایت می شوند و بقیه سخنرانی بر اساس آنچه که در آن لحظه در ذهن پیش می آید جلو می رود. بارها پس از پایان سخنرانی مطالبی را در یادداشت های خود دیده ام که علیرغم اهمیت موضوع، از قلم افتاده اند.