Menu
نویسنده مطلب : فواد انصاری

مطلب مورد بحث:

روش های تصمیم گیری | آشنایی با سیستم یک و دو در فرایند تصمیم گیری


مورد اول مثل کارهای روتین است بای من مثل مطالعه روزانه و ورزش و مسواک زدن نر روز تصمیم نمیگیرم که آیا امروز این کارها را انجام بدهم یا نه من با سیستم یک این کارها را به عادت تبدیل کرده ام واگر بخواهم در این موارد به سیستم دو رجوع کنم احتمالا باید بنشینم و طبق آمار حساب کنم که اگر ورزش هم نکنم به هر حال طبق این موارد تا ۶۰ سال عمر میکنم یا مثلا در حد یک سلام و دو تا دوستت دارم در هفته میتوانی با کسی که دوست داری ارتباط داشته باشی در حوزه های ارتباط عاطفی بهترین سیستم به نظرم سیستم یک و غریزی است نمیتوان برای دوست داشتن کسی چرتکه انداخت .

اخیرا مشغول خواندن کتاب امیل از روسو هستم که خیلی از نکات مربوط به آموش و پرورش راو یادگیری را به طبیعت واگذار کرده است و در خیلی از موارد با کتاب و نظریات روسو موافق هستم هر چند این یعنی کاستن نقش آکادمیک و دانشگاهی در حوزه آموزش و پرورش ولی برام سواله آیا میشود واقعا در این دنیا به قول روسو معلمی رو به پدر و مادر واگذار کرد یا به طبیعت !‌

میبخشید که خارج از موضوع صحبت کردم ولی برام سوال بود شاید کسی بیاد و یه جوابی بگه یا کسی این کتاب رو خونده باشه