Menu
نویسنده مطلب : ندا محمودی

مطلب مورد بحث:

درد از دست دادن | مثالی از دن اریلی برای نظریه دورنما


حدود ۴ یا ۵ سال پیش که اکانت اینستاگرام داشتم و در اون تصاویر یا نوشته های کتابهای مورد علاقه م رو قرار میدادم˛ اکانت مورد علاقه م مربوط به محمدرضا شعبانعلی عزیز بود که اتفاقا چندباری هم از مطالب صفحه ام به اشتراک گذاشتن در صفحه ی خودشون.

عادت داشتم شب ها که از محل کار به خونه میرسم اکانت ایشون رو چک کنم و به خودم تحمیل کنم که اینستاگرام ارزش ماندن دارد :)

رفته رفته که شغلم جدی تر شد اکانتم را غیرفعال کردم اما اخیرا که مجددا به دلایلی اون رو فعال کردم˛ متوجه عدم فعالیت ایشون شدم و احساس از دست دادن شدیدی رو حس میکنم! هی به مرور موضوعات قبلی می پردازم و به وبلاگ ایشون سر میزنم اما جای خالی واقعا پر نمی شود انگار.

این مبحث به من کمک کرد که بپذیرم شعبانعلی عزیز اختیاردار تمام و کمال اکانت خودش هست و من از این موزه ی زیبا دیدن کردم در زمان خودش .?