Menu
نویسنده مطلب : سکینه شفیعی نژاد

مطلب مورد بحث:

تهدیدهای تلاش برای پرورش دیگران


آیا خود را در این حوزه توانمند می‌بینید؟
گمان می کنم اندکی توانمندی در این حوزه داشته باشم. اینکه به طور خاص به افراد آموزش داده باشم و نتیجه کارم را دیده باشم نبوده است و آنقدر هم اشتیاق آموزش دادن در من نبوده که موجب عقب افتادن کار خودم و یا سازمانم شود.
اگر چیزی را آموخته باشم که به درد خانواده و دوستانم بخورد با صبر و حوصله می توانم آن را به دیگران منتقل کنم و از آن لذت ببرم. در حوزه کاری هم با رضایت قلبی به افرادی که تجربه کافی در این زمینه نداشتند مطالبم را منتقل کرده ام.

اگر خود را در این حوزه توانمند نمی‌بینید، آیا به نظر شما این مسئله می‌تواند به اثربخشی کمتر شما در زندگی یا محیط کار منجر شود؟
بله، مطمئنا با داشتن این توانمندی به مراتب احساس قدرت، اطمینان، اعتماد به نفس، شایستگی، با کفایتی و مفید بودن بیشتری دارم که می تواند نتیجه اثربخشی در زندگی خانوادگی و کاریم، داشته باشد.

اگر فکر می‌کنید که در موقعیت شما، این توانمندی مورد نیاز نیست، در این زمینه بیشتر توضیح دهید. اگر هم فکر می‌کنید که مورد نیاز است، چگونه این مسئله را پوشش می‌دهید؟ از چه فرد یا افرادی یا چه فرایند‌هایی کمک می‌گیرید؟
بنظرم این توانمندی در هر موقعیتی می تواند مفید باشد. چون با یاد دهی و پرورش دیگران می توانیم ارتباط با اعضا را بیشتر کنیم، با مشارکت و حل مشکلات، باعث افزایش انگیزه در دیگران و هم افزایی شویم که این کار سبب بهره وری بیشتر و کاهش هزینه در سازمان یا خانواده می شود .

با الگو برداری از رفتار این افراد، داشتن تفکرسیستمی، زیر پا گذاشتن غرور، تقویت همدلی و اعتماد، دیدن نقاط قوت ، عدم سرزنش دیگران، داشتن حوصله و صبر تا حدودی می توانیم این توانمندی را در خودمان پرورش دهیم.