Menu
نویسنده مطلب : میلاد حسین زاده

مطلب مورد بحث:

فایل صوتی درباره تصمیم گیری


تصمیم خیلی سختیه و پارامترهای زیادی در اون لحظه درگیر تصمیم هستن.

اما من به دلایل زیر قطار رو به سمت مسیر فرعی هدایت میکنم:
۱.اینکه در هر صورت اونا بچه هستند.و هنوز نمیشه اونارو به خاطر تصمیمشون تنبیه کرد.اونا تمایل به بازی داشتند و با بچگیشون و نادانیشون رفتن تو ریل اصلی.مخصوصا اینکه اونا به صورت جمعی رفتن و خیلی از بچه ها تحت تاثیر و فرمان جمع هستند.
۲.سوزن بان خیلی قواعد سفت و سختی برای این ماجرا نذاشته بوده و صرفا تذکر میداده.به نظرم کاملا مقصر اصلیه.
اگر دستفروشان وجود دارند مقصر دولت و شهرداریه.مقصر دستفروشان نیستند که به حرف دولت و شهرداری گوش نمیدهند.
۳.این صرفا یک اتفاقه.و نباید اتفاق میفتاده.یعنی هیچ سوزن بانی نباید اجازه بده بچه ها در ریل بازی کنند.حالا که این اتفاق افتاده بهتره کمترین آسیب انتخاب بشه.من فکر نمیکنم تصمیم ریل اصلی باعث بشه بچه ها با بچیگشون دیگه نرن رو ریل.قطعا بعدا باید قواعد سفت و سختی براش وضع بشه.باید آموزش داده بشه و …
۴.پیامدها و هزینه های مالی و روانی ریل اصلی ۸ برابر ریل فرعی خواهد بود.
۵.رسانه ای شدن موضوع هم هیچ کمکی به حل شدن ریشه ای مساله نخواهد کرد.بارها و بارها و بارها اینجور مسائل و مشابه اون رسانه ای شدن ولی فقط مدت کوتاهی اثر داشته اند.هر مساله ای باید ریشه ای و درست حل باشه.نه از روی یه اتفاق.

امیدوارم هیچ وقت بر سر همچین دوراهی قرار نگیریم.