Menu
نویسنده مطلب : صدرا علی آبادی

مطلب مورد بحث:

درباره اتیکت سوال پرسیدن: سه سوالی که دوست نداریم بشنویم


یه نکته جالبی که وجود داره اینه که خب یکی مثلا دروس متمم رو خونده و میدونه که نباید وارد حریم شخصی دیگران بشه. بعد در زمان معاشرت اگر از دیگران در مورد مسائل خصوصی شون نپرسه، دیگران این رو حمل بر بی اعتنایی و عدم علاقه به معاشرت میکنند.  مثلا یادمه از یکی از دوستان کم سن و سال ترم در مورد نتیجه کنکورش نپرسیدم و بعدا گله کرد که برات اهمیت نداره و فلان. در صورتی که میخواستم فقط حریمش رو حفظ کنم.

——————————————————————

سوالاتی که دوست ندارم پرسیده بشه ازم:

۱: چرا بچه دار نمیشی؟ من ازدواج نکردم و معلوم نیست کی این اتفاق بیفته ولی چیزی که میدونم اینه که  نمیخوام بچه ای بدنیا بیارم که شناسنامه ش تو خاورمیانه مهر بخوره. نتیجتا حالا حالا این اتفاق نمیفته اما گفتن این پاسخ تو یه جمع مثلا فامیلی ممکنه کلی سو تفاهم درست کنه. پس دلم میخواد ازم نپرسند.

 

۲: مامانتو بیشتر دوست داری یا باباتو؟ به نظرم خبیثانه ترین سوال ممکن از یک بچه ست. که هنوز خیلی از معیار هارو درک نمیکنه، اصلا مفهوم بیشتر رو نمیفهمه. و واقعا پرسیدنش کار عجیبی هست که نمیدونم چطور بعضی ها راضی میشن انجامش بدن؟

 

۳:چرا درس رو ول کردی؟ با جواب دادن بهش مشکلی ندارم اما موضوع اینه که تویه مهمونی خانوادگی وقتی که همه ساکت میشن و به تو نگاه میکنن نمیشه کل منظومه فکری تو توضیح بدی و از به راه غلط رفتن جامعه و فلان و فلان بگی. نتیجه این میشه که اخرین باری که ازم پرسیدن. گفتم خنگ بودم نمیکشیدم. بعد گفتن ا چرا ؟ تو ک تیزهوشان درس میخوندی؟ گفتم اونم با پارتی قبول شدم دانشگا فرق میکرد.

 

۴: سوالاتی که جنبه شنیدن پاسخش وجود نداره. یه چیزی مثل اعتقادات شخصی. من مشکلی ندارم با توضیح دادن این که چرا مثل پرسنده سوال فکر نمیکنم. اما فکر میکنم بیشتر اوقات کسی که میپرسه طاقت شنیدن جواب رو نداره. نتیجتا گاهی فارغ از این که برند شخصی چه بلایی سرش میاد، جواب هایی رو صرفا برای از سر باز کردن و موافقت با طرف مقابل میگم.