Menu
نویسنده مطلب : م عزیزی

مطلب مورد بحث:

درس استعدادیابی و شناسایی استعدادها (نقشه راه درس)


وقتی به گذشته و اشتباهاتم نگاه میکنم فقدان یک چیز رو در وقوع اون اشتباهات موثر میبینم :

نبود یک استاد.

مثلا در همین مسئله استعداد و توانایی کسی بودم که در کودکی با تشویق اطرافیان و علاقه شخصی خودم در مواردی خودم رو مستعد می دونستم مثل نقاشی.

انگار هر کدوم از ما باید حتما یه جوری استعدادهامون رو هدر بدیم،‌ بعضی هامون با انتخابهای اشتباهی بدلیل عدم شناخت صحیح استعداد و یه عده ای هم که فکر کنم من هم جزو اونها میشم استعدادهامون رو میشناسیم اما برای پرورش اون آموزش نمی بینیم یا فکر کنم جرات پرداختن به اونها رو نداریم به دلیل ترجیح های جامعه .

یا به دلایلی چون تنبلی پیگیری کافی نداریم و وقتی به میزان زیادی از کسانی که مثل ما مستعد هستند عقب می مونیم پر کردن این فاصله زیاد از لحاظ روانی خیلی سخت میشه.

واقعا تربیت صحیح هم نقش بسیار زیادی در پیگیری و تلاش برای پرورش استعدادها دارن. خودم به شخصه در طول زندگیم  دیدم که افرادی با استعداد کمتری نسبت به من در دوران کودکی نتایج بهتری نسبت به من گرفتن.

و فکر میکنم باید حتما به پرورش استعدادمون هم به اندازه کشف استعدادمون اهمیت بدیم