Menu
نویسنده مطلب : سارا عشقی

مطلب مورد بحث:

پشیمانی در تصمیم گیری: کارآفرینی انتخاب من نبود


ممنون از ارائه این بحث
فکر کردن در مورد درستی یا نادرستی تصمیمات گذشته یکی از دغدغه های من بوده و هست. مخصوصا در این اواخر و بعد از خوندن دروس تصمیم گیری و انجام تمرینات (البته هنوز فرصت نکردم همه دروس رو بخونم ) و بازگشت به گذشته ها دوباره با دقت بیشتری به سراغشون رفتم . یادمه چند وقتی بهش فکر می کردم. در بین چند تصمیم بزرگ و مهم زندگیم تاکنون تنها یه تصمیم در زندگی ام هست که هر چند وقت یکبار به سراغم میاد و باعث میشه فکر کنم تصمیم اشتباهی گرفتم. بعد از یه مدت فکر کردن دوباره به نظرم میرسه که خوب من حق انتخاب دیگه ای نداشتم .ولی دوباره برمیگردم و شک میکنم . با خودم میگم شاید اگه بیشتر فکر میکردم یا مشورت میکردم می تونستم یه راه سومی پیدا کنم . البته مطمئن نیستم که منو به خواسته ام میرسوند یا اینکه بعدش راضی تر می بودم.
حالا آقای واین هم از تصمیمش پشیمون نیست . او میگه که درستی هر تصمیم رو باید تنها با اطلاعاتی که در آن لحظه موجود بوده ، بسنجیم . خوب پس منم نباید حس پشیمونی داشته باشم . اون زمان هنوز مطالبی در مورد مدل ذهنی، استعداد یابی و .. (بطور کل متمم) آشنا نشده بودم که بهم کمک کنه تصمیم متفاوت تری بگیرم.  
در مورد اینکه آیا می‌توانیم امروز، بگوییم آقای واین یک تصمیم نادرست گرفته است؟  خوب من هنوزم هم مطمئن نیستم . با اطلاعاتی که خودش توضیح داده میشه گفت تصمیم نادرستی نگرفته . مثل تصمیم خودم . اما گاهی اوقات شاید مدل ذهنی مون باعث میشه برای توجیه کردن تصمیماتمون به این شکل تعبیر کنیم.
اینکه چه می‌توانیم بکنیم که احتمال پشیمانی ما از تصمیم‌ها کاهش پیدا کند؟ خوب من هنوز درحال مطالعه دروس و خودشناسی هستم. ولی اولین عاملی که به نظر من احتمال پشیمونی رو در تصمیات کاهش میده شناخت بهتر خود هست. چون گاهی پشیمونی ها به خاطر برداشت اشتباه ما از خواسته هامون هست . به عبارتی اون خواسته که بابتش تصمیمی میگیرم اصلا مناسب ما نبوده و حتی اگه موفق هم میشدیم ، مارو خشنود نمی کرده .
دومین عامل هم دانستن و جمع آوری اطلاعات متناسب با مورد تصمیم گیری است و سومین عامل شجاعت در تصمیم گیری است.
عوامل دیگه ای هم حتما هست که دوستان دیگه مطرحش کردند یا خواهند کرد.
با تشکر