Menu
نویسنده مطلب : محمدرضا زمانی

مطلب مورد بحث:

ایده هایی برای وبلاگ نویسی


«نوشتن از روزمرگی‌های سریالی»

احتمالا بسیاری از ما، در ساعاتی از روز باید کارهای مشابه روز قبل را انجام بدهیم.
از صبح که از خانه بیرون می‌آییم تا به سر کار برویم، در مترو و اتوبوس و تاکسی، یا حتی پیاده یا با ماشین شخصی، معمولا از راه‌های معینی به سر کار می‌رسیم. شاید در روز (به واسطه‌ی کارمان) چندین و چند بار از اسنپ استفاده کنیم. یا هر روز به جاهای ثابتی  (مثل ادارات دولتی یا بانک‌ها) سر بزنیم.
این اتفاقات به ظاهر ساده و روزمره، درنهایت می‌توانند به دو نتیجه ختم شوند:
 اول اینکه برایمان تبدیل به عاداتی شوند که ناآگاهانه انجام می‌دهیم.
مثلا در مترو، دیگر مامور ایستگاه را نمی‌بینیم. همینطور بچه‌ای که در ازدحام جمعیت دنبال مادر خود می‌گردد. یا فردی که در و دیوار را نگاه می‌کند و پیداست که گم شده. در واقع «عادت»، باعث شود به این اتفاقات «توجه» نکنیم و آنها را در ورودی‌های ذهن‌مان فیلتر کنیم.
اما یک راه دیگر هم، توجه و «دیدن» اتفاقات روزمره‌ای است که در نگاه اول فکر می‌کنیم خیلی عادی هستند.
پیرمردی که در اتوبوس با خودش حرف می‌زند و خودش را نصیحت می‌کند، اتفاقات خنده‌داری که گه گاه در مسیر می‌بینیم، یک رفتار تحسین برانگیز و خلاصه هر چیزی که توجه‌مان را به خود جلب کند، می‌تواند ایده‌ای برای نوشتن باشد.
ایده‌ای که وقتی خوب به آن بپردازیم، احتمالا شنیدن آن برای بعضی هم جالب و جذاب باشد.

پی‌نوشت. مثال نوشتن از مترو و اتفاقاتی که در آن می‌افتد، مثالی واقعی بود که سهند ایرانمهر، گاهی در کانال تلگرام خود درباره آن متون جالبی می‌نویسد (+).