Menu
نویسنده مطلب : آفاق رحمانی

مطلب مورد بحث:

عادتهای زندگی: آیا نه گفتن را بلدید؟ به ما هم بگویید چگونه نه می‌گویید!


١. از خود کسانیکه به ما نه گفته اند بیاموزیم که به آنها نه بگوییم. کُندترین ذهن ها هم می فهمند که عوض به چه صورت گله نداره.

٢. ارزیاب میزان خسارت خود از نه گفتن و نه شنیدن طرف مقابل باشیم تا نرخ مضرات نه نگفتن را با ضریب مشخص احساسی و عاطفی خسارات خود، به خودمان ثابت کرده باشیم.

٣. هرگز ارزش نه خود را به واسطه قلدری کردن طرف مقابل، در خلوت خویش و نزد احساس خود بی ارزش جلوه ندهیم. اگر خود ما نتوانم به ارزش آن پی ببریم، دیگران نیز نخواهند توانست.

۴. ما قرار نیست با نه گفتن سر دشمنی آغاز کنیم، همینکه نخواهیم وارد سراشیبی خسارت های مضاعف بشویم، جلو جنگهای روانی متعاقب را گرفته ایم.

۵. نه گفتن یک سلاح نیست، یک نوع روش زندگی جهت مراقبت از جان، مال، آبرو و آرامش خاطر است

۶. نه می تواند نوعی آینده نگری جهت حذف اتلاف بودجه و وقت باشد. لذا نیاز به زمان مشخصی برای استارت و پایان قطعی یا پایانه نسبی دارد و معمولا پیشبینی اثرات درازمدت آن بر فواید آسودگی کوتاه مدتش ارجحیت دارد.

٧. اگر مایل به اجرای مرحله همدردی هستیم، نخست دلایل قطعی و واقعی خود را موجز و صریح عنوان کنیم، اگر کارگر نیافتاد، ادراکات و برداشت های احساسی مهم ما در امر نه گفتن نیز در برخی موارد می توانند مفید باشند.

٩.  زندگی تا وقتی سهم ما است، در حرکت و تغییر و تحول است، نه گفتن نه زمان را نگه می دارد و نه از کیفیت بقای زمان می کاهد، بزرگنمایی خسارات احتمالی از نه گفتن، بخصوص ترس و واهمه از عواقب نه گفتن، اسارت در سلول لحظه تصمیمی نافرجام خواهد بخشید که نه گفته نشده زندانبان این زندان است و ترس، صدایی است که در انتهای شب، نام عمارت زندان را در گوش ما زمزمه خواهد کرد: ذهنِ منفی بأف.