Menu
نویسنده مطلب : پوریا

مطلب مورد بحث:

آدم بزرگ واقعی وجود ندارد


به جز اینکه آدم بزرگ واقعی وجود ندارد، آدمِ بزرگ واقعی هم وجود ندارد.

ویل دورانت در کتاب لذات فلسفه، فصل “یک مجلس انس” (جایی که فیلسوفان را دور یک میز جمع می کند) به زیبایی این موضوع را از زبان آنان می شکافد:

هگل. ساکت باشید آقایان، اندیشه ها همان است که من “روح زمانه” نامیده ام. همه ی افکار و احساسات یک زمان روح آن عصر را تشکیل می دهند. مردان بزرگ تنها وقتی موثر بوده اند که ندانسته آلت روح زمان شده اند. اگر مرد فوق العاده ای با روح زمان سازگار نباشد ضایع می گردد و بهتر آن است که هرگز نمی بود. آن فرزندی که نابغه می شمارندش از پیشینیانش بزرگتر نیست؛ این پیشینیان هر کدام سنگی بر روی بنا نهاده اند ولی نابغه ی خلف این خوشبختی را دارد که آخر از همه می رسد و سنگ آخر طاق بنا را می گذارد و بنا به نام او تمام می شود. چنین اشخاصی از افکار کلی که در روایای وجودشان است آگهی ندارند ولی نیاز مندی های زمان را خوب می شناسند و می دانند که دنیا مستعد قبول چه چیزی است. از این روی مردان بزرگ آفریننده نیستند بلکه قابله اند و زمانه را کمک می کنند تا آنچه را که از مدتی پیش در رحمش رشد کرده است بزاید.

کارلایل. آقای هگل. من این قابله ی شما را نمی شناسم اما می دانم که اگر کرامول و فردریک نبودند تاریخ طور دیگری می شد. اگر ناپلئون نبود بشریت فرانسه را به خاطر انقلابی که کرده بود نمی بخشود. بی اعتقادی به قهرمانان انکار خداست.

نیچه. (گویی با خود سخن می گوید.) پرستش قهرمانان بازمانده ای از پرستش خدایان است؛ با اینهمه هنوز کسی نمی داند چگونه احترام کند، خدایان مرده اند و ما می خواهیم که تنها مرد برتر زنده بماند!

ولتر. او دیوانه شده است؟

آناتول فرانس. نه استاد، «مُلهَم است».

 

برخی از سوالهای متداول درباره متمم (روی هر سوال کلیک کنید)

متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟