Menu
نویسنده مطلب : مهشید افشایی

مطلب مورد بحث:

موفقیت شغلی | عصیان‌گری می‌تواند مانعی در مسیر موفقیت شما باشد


در سالهای فعالیت حرفه ای رفتار عصیانگرانه را شخصا بروز نداده ام، شاید به دلیل اینکه پدرم ارتشی بودند و قوانین و مقررات در خانه ما تعریف شده و غیرقابل تخطی بود.

اما با توجه به جایگاه سازمانی چه در دوره ی کارشناسی و چه مدیریتی بارها و بارها شاهد رفتار عصیانگرانه همکاران بوده ام.

به تجربه دریافته ام که تبدیل این رفتار به عادت همیشگی، بیشتر از موثر بودن تخریب کننده و ناکارآمد است.

سالها پیش در روزنوشته های محمدرضا شعبانعلی( قوانین کسب و کار : کمی صبر کن) مطلبی تاثیر گذار در مورد همین موضوع خواندم که بخشی از متن را عینا در اینجا می نویسم.

“امروز اگر وارد سازمانی شوم و ببینم که همه کارکنان در لحظه‌ی ورود، مقابل در می‌ایستند و هفده مرتبه دور خودشان می‌چرخند و سپس به داخل سازمان می‌روند، نمی‌پرسم چرا. من هم مدتی همین کار را می‌کنم. شاید حکمت آن را بفهمم. اگر هم فهمیدم حکمتی ندارد، وقتی که این «گردش اضافی» را نقد می‌کنم، شنوندگان می‌دانند که از موضع «یک همراه» نقد می‌کنم و نه یک «مصلح!»”

این جمله سالهاست که در ذهن من روشن و شفاف جای گرفته و تلاش کرده ام که با همین روش عمل کنم هرچند در این سالها تجربه ی کار کردن با مدیرانی را داشته ام که به محض دریافت سمت عالی سازمانی، خیلی از ساختارها و روالهای قدیمی را برهم زدند صرفا به این دلیل که قبل از قرار گرفتن در این سمت به همه ی آنها نقد داشتند.

البته متاسفانه اوضاع بهتر نشد بلکه حجم زیادی از سردرگمی و چالش های اجرایی برای سازمان به همراه داشت.

شاید اگر با این نگاه که عصیان گری همیشه و همه جا خوب نیست به مسائل نگاه کرده بودند امروز با هزینه ی کمتر ، دستاوردهای بیشتری نصیبمان شده بود.