Menu
نویسنده مطلب : مینا رهنما

مطلب مورد بحث:

دایره لغات و دامنه واژگان فعال (در گفتگو و در نگارش)


با سلام.

حدودا یک روز به این مساله فکر کردم که چه کتابی رو انتخاب کنم.

حس خیلی بدی بهم دست داد که اونقدر کتاب نخوندم که الان بتونم  به راحتی یه کتاب از نویسنده ای که به سبکش علاقه دارم رو انتخاب کنم.

نهایتا تصمیم گرفتم که نیازم رو توی انتخاب کتاب برای این تمرین، بیشتر از علاقه ام ملاک قرار بدم. راستش جدیدا متوجه شده ام که برای انتقال پیام هام اگر بخوام از کلمات رسمی استفاده کنم، یه کم لنگ می زنم و معمولا کلمات خیلی روتین به کار می برم. یا لغت کم می آورم.

هم به دلیل اینکه بیشتر از یکساله خوندن کتاب اقدارگرایی ایرانی در عهد قاجار رو نصفه رها کردم و هم به خاطر این که رسمیتش رو دوست دارم، از این کتاب شروع می کنم.

اینجا هم از پیشگفتار کتاب، چند تا از کلماتی رو که هایلایت کردم می نویسم.

نارسایی:  معمولا از مشکل استفاده می کنم. ولی به نظرم بعضی جاها بهتره بگم نارسایی تا مشکل.

اصلاح: به جای اصلاح کردن از درست کردن استفاده می کنم. فکر می کنم تو جملات امری اصلاح کن خیلی بهتر از درست کن باشه.

اجماع

پیرامون

فراز و نشیب ها، مشقت: کلمات قشنگی هستند . دوست دارم ازشون استفاده کنم.

معیشتی

تشکل

نهفته

آفات و لغزش های علمی: در یک پیشگفتار اصطلاح خیلی خوبی هست.

مساعدت: به نسبت کمک گاهی مواقع بار معنایی مثبت تری داره وهمچنین برای به کار بردن در فضاهای رسمی تر، مناسبتره.

کلماتی هم مثل خصایص، مبانی نظری اگر چه برام منفعل هستند ولی فکر نمی کنم که دلیلی داشته باشه بخوام به دامنه واژگان فعالم واردشون کنم.