Menu
نویسنده مطلب : الهه رحیمی

مطلب مورد بحث:

استعداد ایده پردازی و انسانهای لبریز از ایده


سلام

من هم سعی کردم نظر سایر دوستان و بخونم و خیلی هاش به نظرم جالب بود

من در مورد نوشته های پشت کلید اولین چیزی که به ذهنم رسید ، یک داستان جاسوسی بود ، اینکه کسی نوشته ای برای یک ماموریت سری و پشت درپوش یک کلید جاساز کرده ، برای ماموری که بعدها قراره به اون هتل یا اتاق یا … قدم بزاره و اون الان رسیده و داره ماموریتش و میخونه…
و بعد از اینکه نظر یکی از دوستان و خوندم که احساس این و به آدم میده که کسی موبایل گرفته تو دستش ، میتونم به این فکر کنم که یک ایده تبلیغاتی جذاب برای موبایل میتونه باشهه ، شاید با اندکی تغیرات.

راستش من هم فکر میکنم یه آدم سرشار از ایده هستم

و بزرگترین دغدغه این روزهام اینه که چرا ایده هایی که خیلی سال قبل من داشتم ، تازه داره به ظهور میرسه و من انقدر دست کم گرفتمشون و هیچوقت ارزشی براشون قایل نشدم

مثلا ایده دستگاه تصفیه هوای خانگی ، چیزی بوده که به جرات میتونم بگم ۱۵ سال قبل بهش فکر کردم ، یا ایده ساخت سایتی با شرایط خاص که جدیدا دیدم با چه میزان استقبال عمومیی داره کار میکنه

من همیشه وقتی وارد جایی میشم راجع به چیدمان اونجا نظر دارم ، سعی میکنم تا جایی که میتونم خودم و کنترل کنم و نظر ندم ، چون احساس میکنم  ممکنه دیگران فکر میکنن  فضولم ، ولی واقعیت اینه که تو ذهنم بهش فکر میکنم ، هر جا مشکلی باشه براش دنبال راه حل و طرح ایده هستم ، ایده هایی که گاهی شاید خودم به این نتیجه برسم که واقعا عملی و علمی نیستن ، تو محل کارم هم تونستم تا حدی موثر باشم ،خیلی چیزها رو با ایده هام به یک نظم منطقی رسوندم ، ولی خب هر چیزی نهایت به قولی روی قلتک میفته ، و برای بهتر انجام دادن هر کاری ، پشتکار لازمه که خب این بزرگترین نقطه ضعف منه ، شاید هم کمبود اعتماد به نفس ، یا نبود یک مشاور یا منبع اطلاعاتی آگاه باعث شده باشه با کلی ایده فقط یه کارمند جز، یک شرکت باشم که سعی میکنه مشکلات و با ایده هایی که گاهی جواب میده و گاهی نه حل کنه ، و این واقعا برام ناخوشایند و آزار دهندس