Menu
نویسنده مطلب : سیمین ابراهیمی

مطلب مورد بحث:

شهود چیست؟ آیا تفکر شهودی و تصمیم شهودی مهارت محسوب می‌شوند؟


سلام دوستان عزیزم

پاسخ اول:

من در زمینه شناخت و انتخاب دوست و اینکه اون فرد می تونه دوست خوبی برایم باشه می تونم به شهودم اطمینان کنم.

همچنین در ارتباط  با شغلم، سریع می تونم متوجه بشم که یه کودک چه مساله ای داره و اون مساله و مشکلی که برای والدینش به یه بحران تبدیل شده از کجا نشات گرفته و چطور می شه اون رو مهار کرد.

کم نیستند کودکانی که از مکان های آموزش دیگر سرخورده و فراری شده اند و با اومدن به کلاسم هم از محیط آموزشی رضایت پیدا کردند و هم به نوعی عاشق من شدند و جالبه که در همون سن کم و با همون کلماتی که به درستی نمی تونند ادا کنند می گویند که می خواهند بزرگ شدند معلم شوند. جالبه همین چند روز پیش یکی از همین بچه ها که پسر هم هست می گفت من می خوام خانوم معلم بشم!

پاسخ دوم:

من هنوز با خودم مساله دارم. اینکه هنوز یکسری از خصوصیات عصبی خودم رو بهش اشراف پیدا نکرده ام و وقتی روی اونها که می دونم  چیه  پافشاری می کنم و اون مساله بیخ پیدا می کنه ، این شهود خوابالو تازه بیدار می شه و خودشو بهم نشون می ده. زمانی که دیگه دیر شده و کار از کار گذشته و من پشیمون رفتاری هستم که باید پخته تر و سنجیده تر انجامش می دادم و ندادم.

شاید اینها بر می گرده به خودخواهی و عجول بودن و کم صبری من که در جاهایی که اتفاقا خیلی بهشون نیاز دارم و باید توی اون رفتار خاص و اون لحظۀ به خصوص باشند، ته می کشند و اصلا انگار نه انگار که من ذره ای از اونها رو در ارتباطاتم دارم!

امیدوارم توی این زمینۀ خاص بتونم مهارت لازم رو کسب کنم تا به موقع سر و کلۀ شهودم پیدا بشه.