Menu
نویسنده مطلب : مسعود نصراللهی

مطلب مورد بحث:

معنی ابتکار عمل چیست؟ چگونه ابتکار عمل را در خود پرورش دهیم؟


وقت بخیر.

در دوران دبستان پس از زنگ هنر یا زنگ های مشابه اش که کاردستی و آزمایشات انجام می شد و جای پای آن کف کلاس باقی می ماند، معلم از یکی از بچه ها درخواست می کرد که جارو و خاک‌انداز آورده و کلاس را برای زنگ بعد تمیز کند و همچنین از کار بابای مدرسه بکاهد. البته این موضوع با اینکه پس از مطرح شدن توسط معلم، مولفه ی آغازگری ابتکار عمل را در خود ندارد ولی تنها کسی که دستش را برای داوطلب بودن بالا می برد من بودم. تصویر شفافی از آن روزها به یاد ندارم و نمی‌دانم چند بار کلاس را تمیز کردم، اما اینکه بچه ها مسخره می کردند را به یاد می آورم. در نتیجه فکر می کنم این اولین مواجه‌ی من با ابتکار عمل و خرج کردن آن بوده است.

پی نوشت:

فکر می‌کنم فعل به‌دست گرفتن ابتکار عمل (Taking Initiative) یا ابتکار عمل داشتن، که در متن به کار رفته است، را می‌توان به شکل ابتکار عمل به خرج دادن (مشابه: سلیقه به خرج دادن) به کار برد. نمی‌دانم که این صحبت چه مقدار صحت دارد، به نظرم فعل خرج کردن به ابتکار عمل می‌آید.