Menu
نویسنده مطلب : حسین قربانی

مطلب مورد بحث:

اهمال کاری و به تعویق انداختن و نقش آن در ناشادی ما


من هم جزو افراد گرفتار در دام کمال‌گرایی هستم که اخیرا تلاش زیادی برای رهایی از این مشکل انجام می‌دهم. البته بیشتر دوست دارم آن را تعدیل کنم.

کمال‌گرایی بسیاری از اوقات با وجود متحمل شدن زحمات و رنج و مشقت‌های فراوان، به جای شادی، ناشادی برایم به همراه دارد.

برای مثال وقتی که چک لیست روزانه‌ای دارم و ده کار مشخص در آن وجود دارد که بایستی در انتهای روز ده تیک در مقابل آنها خورده باشد، وقتی که این ده تیک به نه تیک بیشتر نمی‌رسد، دچار عذاب وجدان و نارضایتی از عملکرد خودم می‌شوم.

البته مدام به خودم دلداری می‌دهم که تو همین نه کاری را هم که به صورت کامل انجام داده‌ای، عملکرد قابل قبول و خوبی است ولی همان انجام ندادن یک کار باعث کاهش میزان رضایت از خودم و عمکرد روزانه‌ام و در نهایت کاهش شادی‌ام می‌شود.

شاید این اتفاق و این روند به نوعی باعث غلبه بر اهمال‌کاری من و جلوگیری از به تعویق انداختن کارهایم شده است. به این صورت که در طول روز تمام کارها را به صورت منظم و براساس زمانبندی انجام می‌دهم تا در انتهای روز شادی و رضایت بیشتری را تجربه کنم.

 

از جمله کارهایی که برای غلبه بر اهمال‌کاری انجام می‌دهم، تهیه چک لیست کارهای روزانه و علامت زدن در مقابل هر کار انجام شده است که از طریق گیمیفیکیشن، باعث ترغیب من به انجام کامل کارها می‌شود.

اقدام بعدی می‌تواند تعیین جریمه مشخص با محل هزینه‌کرد معین در صورت اهمال‌کاری یا انجام ندادن کامل کارهای روزانه است که در صورت جدیت می‌تواند در غلبه بر این مشکل مثمرثمر باشد.