Menu
نویسنده مطلب : محمد نصری

مطلب مورد بحث:

درباره توقعات بی جا و کاهش انتظار از دیگران


توقع داشتن از دیگران و نحوه برخورد دیگران با انتظار و توقع ما، ۲ نوع برخورد را در بر خواهد داشت:

انتظار و توقع ما توسط دیگران رد می‌شود
انتظار و توقع ما توسط دیگران با پاسخ مثبت رو به رو می‌شود.

به نظر من به صورت کلی هر ۲ حالت فوق درنهایت خوشاید و رضایت‌بخش نخواهد بود.
اگه حالت ۱ اتفاق بیوفته و توقع، خواسته و انتظار ما توسط دیگران رد بشه ما احساس سرخوردگی، ناراحتی و نارضایتی می‌کنیم و شاهد کاهش عزت نفس خواهیم بود.
اگه حالت ۲ اتفاق بیوفته و دیگران به خواسته‌ها و توقعات ما پاسخ مثبت بدن اون موقع فرد دچار وابستگی میشه و همیشه به دیگران نیازمنده تا در پیشبرد اهدافش کمکش کنن.
بدیهیه که این اتفاق در طی سلسله خواسته‌ها و توقعات رخ میده و انتظارات مقطعی و کوچک مد نظر نیست. مثلن پدر و مادری که به تمام خواسته‌ها و انتظارات فرزندان‌شون جامه‌ی عمل می‌پوشونند و اجازه نمیدن خود فرزند کارش رو جلو ببره، مسلما فردی وابسته و متکی به دیگران رو بار میارن و در جامعه که این فرد از همه انتظار و توقع داره و در محیط بیرون خونه با پاسخ های منفی زیادی رو به رو میشه و در پی اون سرخوردگی و نارضایتی‌های فراوانی رو خواهد داشت.
در داشتن انتظار از دیگران، حالت دیگه خارج از دو مورد مطرح شده نداریم و هر دو شکل به نتیجه‌ی خوبی نمیرسه. انتظار داشتن از دیگران در هر شکل و موقعیت و فضایی مورد تایید نیست و اثرات بدی روی فرد داره.