Menu
نویسنده مطلب : یاور مشیرفر

مطلب مورد بحث:

حرف و نظر دیگران چقدر برایتان مهم است؟


من فکر می‌کنم برای پاسخ به این سؤال باید کمی عقب نشست و عمیق‌تر فکر کرد. (کاری که الان سه روزه دارم می‌کنم: مینویسم و پاک می‌کنم و دوباره فکر می‌کنم)

(در تمامی این نوشته منظور از ما «شخص من» بوده‌است.)

ما معمولا تمایل داریم خودمان را انسانی دارای استقلال رأی و بدون تأثیرپذیری از «غولی به نام مردم» نشان دهیم. معمولا دوست داریم انسان‌هایی قوی جلوه کنیم؛ اما در عین حال در لایۀ زیرین روحی‌مان در حال التماس به دیگران برای تأییدشدن و تأییدگرفتن و نظرگرفتن هستیم.

حتی اگر تمام ابزارهای تأییدگرفتن از دیگران را قبیح و ناصواب بشماریم، باز نمی‌توانیم از شر ناخودآگاهی که همیشه «اجتماعی بودن انسان» را در نظر دارد، خلاص شویم.

باز نمی‌توانیم از شر آن چیزی که درون‌مان را قلقلک می‌دهد که کاری کن لایکت کنند، کاری کن برایت کامنت بگذارند، کاری کن که بهترین نظر هفته شناخته‌شوی رها شویم.

درون ما یک اعتیاد بسیار شدید به «دیده‌شدن» و «تأثیرگذاری بر دیگران» موج می‌زند. با شناختی که از «فاصلۀ بین دانستن و عمل‌کردن انسان‌ها» داریم، البته باید همیشه بین نیرویی که ما را به سمت تأییدگرفتن می‌برد و نیرویی که درون وجودمان استقلال فکری و شنا خلاف جهت جریان آب را فریاد می‌زند، در کشمکش و تقابل باشیم.