Menu
نویسنده مطلب : گروه متمم

مطلب مورد بحث:

هدف برندسازی چیست؟(مرور تعریف برندسازی Me-too)- درس 2


حمید عزیز.

اگر معیار را تعریف کاپفرر در نظر بگیریم، این نوع برندهایی که شما اشاره کردید هم Me-Too Brand محسوب می‌شوند. اما در ضعیف‌ترین شکل آن. چون فقط نمایه‌های بصری و المان‌های ظاهری را تقلید می‌کرده‌اند.

اما با مرور کتابها و مقالات مختلف برندسازی، به نظر می‌رسد که در ادبیات عمومی‌تر، Me-Too Brand را برای برندهایی به کار می‌برند که بزرگ و موفق شده‌اند و عملاً خواسته‌اند برای حرکت سریع‌تر، بر روی شانه‌ی هویت برند دیگری سوار شوند.

برندهایی که خیلی مطرح نیستند (و اشتهار ندارند) مانند ماکروتل که شما مثال زدید و یا Cassio (به جای Casio) معمولاً به نام Copycat Brand صدا می‌شوند.

بنابراین، اگر بخواهیم با دقت نظری در سطح نگاه شما، به مسئله نگاه کنیم، عملاً می‌توان سه مفهوم مختلف را مورد توجه قرار داد:

Fake Brand: که عملاً همه‌ی نشانه‌ها و ظاهر و طراحی را از برند اصلی کپی می‌کند و امیدوار است که عده‌ای به اشتباه، آن را خریداری کنند و در بسیاری از کشورها بر اساس قانون، این کار جرم محسوب می‌شود (حتی در چین هم، برندهای خیلی بزرگ، امروزه برای مبارزه Fake Brand حمایت‌هایی به دست آورده‌اند).

Copycat Brand: برندهای کمتر موفق یا ناموفق یا شناخته نشده‌ای که زیرکانه، تلاش می‌کنند با ایجاد مشابهت، برای خودشان فروش یا درآمد حداقلی ایجاد کنند و به معنای واقعی کلمه، برند نیستند. این کار با تقلید از نام یا بسته بندی یا چیزهای دیگر اتفاق می‌افتد:

هدف برندسازی چیست؟(مرور تعریف برندسازی Me-too)- درس 2

Me-Too Brand: که برند موفقی هم شده و در بازار هم جایگاه دارد. اما مخاطب احساس می‌کند که هویت کاملاً مستقل ندارد یا لااقل در ابتدا نداشته است (شاید در بین تمرین دوستان، چی توز یا کافه رییس مثال‌های خوبی در این زمینه باشند).

———-
در مورد نکته‌ی دوم، با توجه به اینکه در کسب و کارهایی که مثال زدید، عملاً برند کپی نمی‌شود، بلکه مدل خاصی از کسب و کار، رواج می‌یابد قاعدتاً بر اساس تقسیم بندی‌های بالا نمی‌توان به آن نگاه کرد.
اما در مواردی که یک مدل کسب و کار مشخص، بیش از حد ظرفیت بازار رایج می‌شود گاهی به آن Business Hype گفته می‌شود که شاید بتوان آن را به “رواج تب یک مدل کسب و کار” اشاره کرد.
البته طبیعتاً تشخیص اینکه این نوع رواج یافتن، تا چه حد به اقتضای نیاز بازار و تا چه حد به عنوان یک Business Hype است، چندان ساده نیست.
در خصوص فروشگاه‌های بزرگ Retailer، نگاهی وجود دارد که معتقد است بازار به شکل سنتی به تدریج حذف می‌شود و اینها باید جای آنها را بگیرند. عده‌ی دیگری می‌گویند، اگر تمام پروژه‌هایی که در این حوزه آغاز شده یا مجوز‌های آنها اخذ شده،‌ به نتیجه برسد، عملاً علاوه بر بازار، بخش عمده‌ای از خود این بازیگران جدید نیز، ورشکست خواهند شد.
اتفاقی که در گذشته در صنعت کاشی و سرامیک کشور افتاد و چنان شتابزده، کارخانه‌های زیادی شروع به کار کردند که عرضه از تقاضا پیشی گرفت و برخی واحد‌های ضعیف‌تر، دچار ورشکستگی و بحران‌های مالی شدند.