Menu
نویسنده مطلب : امیر حسین تقوی

مطلب مورد بحث:

خودافشایی مدیریت شده به عنوان یک مهارت ارتباطی ارزشمند (قسمت اول)


خودافشایی قطعا یکی از تکنیکهای آدمهای قوی و کاریزماتیک برای ساختن اعتماد و حرف کشیدن از دیگران است.

به عنوان رییس یک سازمان وقتی به همکاری که دارد با بی مسئولیتی عمدی یا سهوی به سازمان ضربه میزند میرسیم، میتوان با یک خودافشایی کوچک مبنی بر اینکه “من هم گاهی از این کارها میکنم اما الان فهمیدم که این کار غلط است” یا یک خاطره از گندکاریهای سالهای دور گاردهای طرف را پایین بیاوریم و یا حتی پایم ضمنی بسیار قوی بفرستیم.

وقتی دیر به یک جلسه میرسیم میتوان با صداقت تمام خواب ماندن و یا سهل انگاری غیر معمول را مطرح کرد و با عذرخواهی به طرف فهماند که آدم صادق و قابل اعتمادی هستید.

معمولا آدمهای احساساتی F خودافشاییهای حساب نشده دارند اما یک مدیر ارشد همیشه باید از قبل بداند در قبال خودافشایی که میکند چه هدفی را دنبال میکند والا خودافشایی بی هدف چیزی جز ضربه زدن به کاریزمای مدیر نتیجه ای در برنخواهد داشت.