Menu
نویسنده مطلب : محمدرضا شیخ زاده

مطلب مورد بحث:

کسب و کار نوپا و کارآفرینی پاره وقت


سلام.

من خودم کارآفرین از نوع گروه اول هستم: کسانی که با وجود راه اندازی کسب و کار جدید، هنوز در کار قبلی شاغل‌ هستند.

داستانش اینه:

سال ۸۸ در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه فارغ اتحصیل شدم و همزمان در یک کارخانه نورد سرد در ۷۰کیلومتری شهرمان استخدام شدم.  همان موقع بود که به همراه ۲برادرم یه کانون تبلیغاتی تاسیس کردیم. قرار شد بنده مدیرمسئول شوم و به مین دلیل یه فرآیند ۱ساله را شروع کردم که سرانجام پس از طی مراحل مختلف و آزمون کتبی و مصاحبه حضوری به عنوان نفر اول پذیرفته شدم.

سرتان را درد نیاورم، از ۸۹ که مجوز گرفتیم تا ۱سال پیش فعالیت های مختلفی کردیم و من همزمان شغل ثابت خودم را داشتم و دارم.

البته از آن کارخانه اومدم بیرون و تا الان در ۳جای مختلف کار کردم.

علت این که شغل ثابت خودم را رها نکردم این بود که کسب و کارمان هنوز نوزاده و درآمد کافی نداریم.

۱سال پیش من و برادر کوچکترم از برادر بزرگترم جدا شدیم و ۲نفره کار می کنیم.

پیشنهادی که من به برادرم دادم این بود که حقوق ماهانه شغل ثابتم را هرماه به حساب مشترکمان واریز می کنم.

یعنی حقوق برای من نیست. برای هردوی ما است. سادش این میشه که هرچی هرکسی درمیاره میریزیم تو یه کاسه و بعد به نسبت مساوی برداشت می کنیم. خیلی هم خوب جواب داده.

یه پیشنهاد: آخرین جایی که کارمندم و کار میکنم ۳سال سابقه دارم. کاملا در انجام وظایفم مسلط و سریع هستم. برای اینکه بتونم بیشتر وقت و توان خودم را در کار خودم بذارم به رئیسم یه پیشنهادی دادم. گفتم شما بخشی از حقوق من را کسر کنید و درعوض تعهد ساعت کاری من را بردارید. یعنی میام شرکت وظایفم را انجام میدم و وقتی کارم تموم شد میرم سرکار خودم. خیلی هم خوب شده. فرض کنید قبلا ۱٫۸ میلیون حقوق می گرفتم با ۶روزکاری الان ۱٫۵ میلیون حقوق می گیرم با نهایت ۲روز کاری.

هم اونا راضی هستند که حقوق کمتری می دهند و همون کارها مثل قبل انجام میشه و هم من که به نسبت وقت و توانی که میذارم حقوق بیشتری می گیرم!!! و ۹۵درصد وقت و انرژی خود را روی کار خودم میذارم.