Menu
نویسنده مطلب : امید چِرَوی

مطلب مورد بحث:

پرورش استعدادها - استعدادیابی پیشرفته (نقشه راه درس)


پرورش استعدادها - استعدادیابی پیشرفته (نقشه راه درس)
به نام خدا
سلام

امید وارم این هم به عنوان یکی از ورودی های متمم در نظر گرفته شه ⬅ چگونه شکست بخوریم !

الان که دارم این متن رو مینویسم سر کارم و مطالب ، همگی ایده ای بود که در پیاده روی تا به اینجا به ذهنم رسید .

جودو ( راه و روش نرمی و ظرافت ) ؛

از نظر من جودو یعنی زندگی ، جودو یعنی مرد روزای سخت و دشوار .

تو راه به پاهام و راه رفتنم نگاه میکردم و ناگهان به فکر فرو رفتم ( چیزی که عاشقشم و به تازگی با مطلبی که در سایت متمم با عنوان « سکوت قدرت افراد درونگرا » خوندم ، متوجه این علاقه شدم )

 

من ادم قد بلندی ام و طبیعتا باید قدم هایی طولانی تر و بلند تری بردارم ، اما اینطور نیست . من قدم هایی کوتاه و چسبیده به زمین برمی دارم .

از خودم یه سوال پرسیدم ! من چرا قدم هایی کوتاه و چسبیده به زمین ( منظورم کف پامه ) برمی دارم ؟؟؟

بعد به یاد جودو افتادم .( یکی از ورزش های رزمی ژاپنی ها )

من به مدت سه سال این هنر رو در باشگاه ورزشی شهید بابایی کرج ، از استاد مجید نور محمدی اموخته ام .

 

یادمه روزای اول که رفتم باشگاه استاد به ما زمین خوردن توسط خودمون رو یاد داد و به مدت چند هفته هم فقط رو همین کار و تمیرین کردیم .

من فقط به صورت ساده بیان میکنم ، زمین خوردن چند نوعه ؛

اول ، زمین خوردن به پشت

دوم ، زمین خوردن به پهلو

سوم ، زمین خوردن به جلو

چهارم ، زمین خوردن به سمت جلو ( چرخشی )

برای همه این زمین خوردن ها ، قواعد و قانون های فوق العاده مهم و ساده ای وجود داره که باید رعایت بشه .

بعد از این که زمین خوردن توسط خودمون رو کاملا یاد گرفتیم ، نوبت به مرحله دوم ، یعنی زمین خوردن توسط دیگران میرسه .

این مرحله یکم سخت تره ، استاد یه شاگرد کمربند بالا ( مثلا مشکی ) رو برای زمین زدن ما انتخاب میکنه و اون شاگرد حرفه ای هم باید مارو بزنه زمین ! اولش هر کسی در برابر این زمین خوردن ها مقاوت میکنه ( خود من که خیلی میترسیدم و مقاومت میکردم ) ولی بعد از چند بار زمین خوردن و اسیب دیدن ، فرد به فکر چاره میفته و اولین چیزی که به ذهنش میرسه ، استفاده از قوانین زمین خوردن و چیزاییه که استاد بهش اموخته و اینجاست که کم کم با تکرار زمین خوردن ها و اسیب ندیدن ( با کمک قانون ها ) مقاومتش کم میشه و به سادگی و زیبایی به زمین میخوره بدون این که اسیب ببینه .

این زمین خوردن ها بعد از چند ماه به مهارتی در شاگرد تبدیل میشه و دیگه از زمین خوردن ترسی نخواهد داشت .

فرد به مهم ترین و اصلی ترین مهارت در اموزش جودو دست پیدا کرده و از این لحظه به بعد هست که میتونه بره و زمین زدن رو یاد بگیره و  فنون رو با خیال راحت با دوستش و یا خودش تمرین کنه .

بعد از زمین زدن هم میتونه به مسابقات بره و به نتایج خوبی بسته به مقدار تمرینی که کرده ، دست پیدا کنه .

 

حالا اگه فرد زمین خوردن رو یاد نگیره به نظرتون چه اتفاقی میفته ؟

ایا میشه فقط زمین زدن رو یاد داشت و بدون یادگیری زمین خوردن از زمین خوردن هم نترسید !؟

اگه بره مسابقات ایا میتونه موفق بشه ؟

یعنی میشه ؟ !!  یعنی داریم !؟ !!

 

در زندگی هم همینه ، یه فرد میاد ، اصلا چرا یه فرد ! خودم رو مثال میزنم . من حداقل ۳ یا ۴ هزار صفحه در مورد موفقیت خوندم ( زمین زدن ) ولی هیچچچ کدومش هیچچچ کار بردی تا به حالا نداشته  !!!

 

میگن عامل شکست خوردن ، ترسه – ترس از شکست – من می خوام یکم این دیدگاهو اصلاحش کنم .

به نظرم عامل شکست ، ترس از اسیب دیدن به واسطه شکسته …

 

من از فنون زمین زدن ( فنون موفقیت )  استفاده نمیکنم  یا اگر هم استفاده میکنم به طور کامل نیست و در جودو اگه میخوای یه فن رو بزنی باید اون فن رو کامل اجرا کنی تا موفق به زدن حریفت بشی ( تا موفق بشی به هدفت برسی ) .

 

میدونی چرا از فنون کامل استفاده نمیکنیم ؟

چون میترسیم ! میترسیم که شکست بخوریم و اسیب ببینیم…

 

یادمه موقع زمین خوردن در جودو لذت میبردم ! میدونید چرا ؟

شاید با خودتون بگین که اخه مگه زمین خوردن هم لذت داره ؟

من میگم معلومه که داره ، ما میگیم زمین خوردن و فقط به زمین فکر میکنیم ولی به این فک نمیکنیم که زمین خوردن فقط وقتی وجود داره که ارتفاعی وجود داشته باشه و کسی که زمین میخوره یعنی این که قبلا در ارتفاع و بلندی بوده (‌ یه جای خوب بوده )

من از زمین خوردن لذت میبرم چون بعد از این که به بالا رفتم و بعد سقوط کردم و زمین خوردم ، اسیب ندیدم و این یعنی این که میتونم بارها و باره این مسیر رو طی کنم و بلاخره راه و روش زمین زدن و موفقیت در مسابقات رو به طور کامل یاد بگیرم و اجرا کنم .

در زندگی هم همینه اگه من زمین خوردن ( شکست خوردن ) در زندگی رو بلد باشم ، دیگه هیچ ترسی از شکست نخواهم داشت و اینجاست که من میتونم با تکرار  اقدام کامل ( فن زدن کامل ) بلاخره به موفقیت دست پیدا کنم .

پینوشت ؛ منتظر نظرات دوست عزیز هستم ☺☺☺ و امیدوارم این بحث نتیجه خوب و سازنده ای داشته باشه …

با تشکر

➕✖ ( مثبت اندیشی را چند برابر کنیم )