Menu
نویسنده مطلب : سیدمحمدیوسفی

مطلب مورد بحث:

حالِ دوستِ دوستِ شما چطور است؟


 

سلام رفقا:
بنظرم اینکه شهامت قطع کردن یه رابطه ایی که باعث ناشاد بودن وبی روح شدن زندگی هرکسی میشه خیلی ارزشمنده درصورتیکه این ناشادی با تلاش شما ثمره ایی نداشته باشد وهمیشگی باشد
ولی از طرفی نیس کسی که پیش نیاد که تو زندگی به مشکلی نرخورده باشد که مشکلش خیلی بیشتر از توانش باشد اینجاست که همونجوری که قطع کردن برای رابطه ایی ارزشمنده  در اینجا نه تنها نیست بلکهمعقول ومنصفانه هم نیست
معقول نیست چون قطعا دوستان مون روزبه روز که باما در مورد مشکلشون حرف میزنن حذف میشوند و تعداد دوستانم روز به روز به سمت تنهاشدن میرود
ومنصفانه نیس از جهت که اگر همچین اتقاقی هم افتاد اونام باید بزارن برن تو سختی ما همونجوری که ما تو سختی اون ها رو رها کردیم :(

پیشنهاد من :اینه که باتوجه به عمق رابطمون وطول سال رابطمون وافرادشاد اطرافمون نیز جایی برای تلاش بر برگدوندن رفقامون به شاذی داشته باشیم واگر از دست ما برنیامد مثل عکس طناب زهرا خانوم دستمون از طناب ول کنیم تا دستمون خدایی نکرده قطع نشود