Menu
نویسنده مطلب : زهرا

مطلب مورد بحث:

خداحافظی برای همیشه


سلام

تفاوت این دو را من خوب میدانم که زمانی خداحافظی کردم و هفت سال بعد رها کردم! مساله تامل برانگیز و البته اندوهناک این بود که من از همان ابتدا تظاهر به رها کردن کرده بودم. به توانمند بودن برای رها کردن. ولی چیزی در ذهن من به امید سلام دوباره بود. میدانم که رها کردن اینگونه نیست و حس رهایی را تنها بعد از رها کردن واقعی تجربه کردم. میدانم این تظاهر لطمه بزرگی بوده و چه بسا فرصت زودتر رها کردن را از من گرفته است. گاهی ما باید که رها کنیم. باید که یاد بگیریم که رها کنیم. آنوقت اگر سلامی هم در آینده اتفاق افتاد بعنوان انسانی رها به آن پاسخ میگوییم.

در روابط دوستانه زیاد قائل به رها کردن نیستم و بشخصه روابط دوستانه ام را حفظ میکنم ولی فکر میکنم اگر زمانی لازم شود و رهاکردن کسی رها شدن ذهن و روانمان را بدنبال داشته باشد باید رها کنیم.