Menu
نویسنده مطلب : یاسمن صوفیان

مطلب مورد بحث:

روش های تصمیم گیری | آشنایی با سیستم یک و دو در فرایند تصمیم گیری


به نظر من اگر برای کارهای روتین روزانه به جای استفاده از سیستم یک ، سیستم دو وارد عمل بشه کا رو خراب میکنه. باعث میشه که اون کارها رو با صرف زمان و انرژی بیشتری انجام بدیم و در میانه راه به خاطر فرسودگی و وسواس بیهوده کلافه بشیم و اونها رو رها کنیم نتیجه وارد شدن سیستم دو در این جور کارها رها کردن اونا در میانه راه یعنی نصف و نیمه انجام دادن اوناست که دلیلشم اون استهلاک بیش از حدی هست که به خودمون وارد کردیم. ولی اگر اونا رو به همون سیستم یک میسپردیم در زمان سریعتر و بدون فرسودگی کارها رو به اتمام می رسوندیم مثالش : در محیط کار در نوشتن گزارش روزانه که واقعا نه تحلیل می خواد و نه دقت آنچنانی اگر سیستم دو وارد عمل بشه من بیچاره میشم. وسواس زیاد باعث میشه اینقدر وقت و انرژی پای نوشتن گزارش بذارم که بخاطر کلافگی ایجاد شده بگم اصلا ولش کن نمی نویسم طوری نمیشه که با گزارش فردام یکیش میکنم. دوباره فردا هم به همین شکل.