Menu
نویسنده مطلب : علیرضا امینی نائینی

مطلب مورد بحث:

درباره توقعات بی جا و کاهش انتظار از دیگران


من قبول دارم که توقع و انتظار سد بزرگ زندگی شاد است و در تربیت فرزندانمان نیز از نکاتی ست که واقعا از آن غافل مانده ایم. اما نکته ای که به نظر مهجور مانده این است:

چندین و چند سال با این تفکر در زندگی زناشویی و اجتماعی همراه بوده ام و رفیق نارفیق من بوده است؛ حال چه کنم؟

معتقدم که این نوع دید متوقعانه جزئی از تربیت و شیوه پرورش یافتن ما بوده و در گذر زمان میزان توقع را رشد داده و ریشه دارتر کرده ایم. بسیار دشوار است که با کلیشه یک شبه تصمیم گرفتن حل شود. باید مصداق های توقع و عکس العمل آن را به صورت روزمره در ذهن داشته باشیم؛ مرور کنیم و آن را به تدریج تفکر غالب خود سازیم. حتی با در دید گذاشتن این مقاله یا مطالعه بیشتر می توان گام مهمی در زندگی خود برداریم.

از دوستان متممی نیز خواهش می کنم که روش درمانی را که در نظر دارند به اشتراک بگذارند.