Menu
نویسنده مطلب : زهرا وفائیان (یک عاشقِ کتاب)

مطلب مورد بحث:

آیا درست است که از هر فرصتی برای نزدیک‌تر شدن استفاده کنیم؟


سلام

آقای دکتر ظریف در برنامه ی شب شیشه ای آقای رضا رشید پور جمله جالبی در مورد رییس جمهور اسبق ؛ آقای احمدی نژاد با این مضمون گفت :

” آقای احمدی نژاد علاقه ی خاصی به بنده نداشتند البته من هم ارادتی به سیاست های ایشون ندارم. “

فکر می کنم با من هم عقیده باشید که در هیچ صنعتی مثل سیاست ؛ نزدیک شدن به دشمن نمی تواند کاری هوشمندانه و البته دشوار باشد.

و از آن جا که من علاقه ی خاصی به شخصیت دکتر ظریف دارم  این گفته ایشان برای من مثال نقضی است بر حکم کلی که خانم ورونیکا وارث بیان کرده است.

هر نزدیک شدنی هوشمندانه و یا ارزشمند نیست.

به نظر من مساله ی اصلی در حکم کلی ورونیکا وارث ” نزدیک شدن ” است نه ” دشمن ” .

ما با نزدیک شدن به دیگران این امکان را در اختیار آنها قرار می دهیم که آنها نیز در نزدیکی ما قرار بگیرند. کم شدن فاصله ها از هر جنسی که باشد باعث می شود ما ویژگی های دوست و غیردوست خود را بهتر بشناسیم و از طرفی این فرصت نیز در اختیار آنهاست تا ویژگی های ما را بهتر کشف کنند.

قطعا حکم ورونیکا نمی تواند کلی باشد چون گمان می کنم قصد او از این نزدیک شدن ؛ قرار دادن خودمان در موقعیت بهتری است. در حالیکه در بعضی از این نزدیک شدن ها ممکن است آنچه طرف مقابل بدست می آورد بیش از آن چیزی باشد که ما در موردش درک می کنیم.

از طرفی معتقدم زندگی ارزشمندتر از آن است که اطراف خودمان را با کسانی پر کنیم که دوستشان نداریم یا علاقه ای به ما ندارند.