Menu
نویسنده مطلب : رضا نظریان

مطلب مورد بحث:

درباره اعتراف به اشتباه


بنظرمن این نکات می‌رسه:

– اعتراف به اشتباه، می‌تواند پیش خودمان باشد یا پیش دیگران.

۱- اگر اعتراف به اشتباه پیش خودمان باشد:این کار، ضروری است و فقط مزیت دارد. مانند:

 ترمیم عزت‌نفس آسیب‌دیده
شناخت بهتر خودمان
پیشرفت شخصی
کاهش احتمال انجام مجدد آن اشتباه (که خودِ این، از کاهش اعتبارمان پیش خودمان در آینده، جلوگیری خواهد کرد)
مشخص شدن بهتر موضوع و موضع ما و بسته شدن پروژه‌ای بازمانده در ذهن که انرژی‌بر بوده است.
جدا شدن آن اشتباه از هویت امروزمان (دقیقا جمله‌ی بالا)

 

۲- اگر اعتراف به اشتباه در حضور دیگران باشد: اینجا مزیت و معایب مختلفی دارد که باید با دقت به آنها، در مورد اعتراف تصمیم‌گیری کنیم.

خلع سلاح مخالفان واقعا می‌تواند یک دستاورد مهم باشد که به درستی در متن آمده است.
احتمالا اعتراف پیش دوستان صمیمی که‌‌ ذی‌نفع و ذی‌ضرر نیستند، باعث احساس پذیرش و دیدنِ بهتر خودمان شود.
مدیری که اشتباهی کرده، اگر جلوی همه اعتراف کند، اتفاقا مدیریتش ساده‌تر خواهد شد چون کارمندان هم با اعتراف خود، راحت‌تر خواهند بود و سطح بهتری از مسئولیت‌پذیری در سازمان، ایجاد خواهد شد. بسیاری از حرف‌های پشت‌سر و سیاسی‌کاری ها هم از بین خواهد رفت.
اگر اشتباه ما باعث ضرر افراد زیادی شده باشد، اعتراف ما تکلیف موضوع و بقیه‌ی افراد را مشخص خواهد کرد. مثالی ساده: مهمانی بوده و به دلیل اطلاع‌رسانی اشتباه ما، چند نفر دیرتر آمدن. وقتی در جمع اعتراف کنیم، تکلیف بقیه معلوم خواهد شد.
اعتراف والدین پیش فرزندان، به سلامت روانی فرزند کمک خواهد کرد و نشان‌دهنده‌ی فضایی از شفافیت، صمیمیت و امنیت خواهد بود.
موارد منفی رو هم دوستان به درستی اشاره داشتند. مثل یادآوری همیشگی آن اشتباه در آینده.

 

– ارتباط عزت‌نفس و اعتراف، ۲ نوع هست. با دیدن عنوان ‌‌درس بنظرم رسید بحث این هست که افرادی که زیاد و خیلی سریع عذرخواهی می‌کنند،‌ عزت‌نفس پایینی دارند و خود را بیش از حد مقصر می‌دانند. نمی‌توان این مورد را نشانه‌ی مسئولیت‌پذیری آن فرد دانست. از طرفی کسی که خودش را پذیرفته باشد، چون می‌داند انسان همیشه در حال اشتباه است و نقص دارد، راحت اعتراف خواهد کرد که عزت‌نفس بالای آن فرد را می‌رساند.

– حالت ایده آل این خواهد بود: جرات کنیم ابتدا پیش خودمان اعتراف کنیم (با دیدن واقعیت، عادلانه، منصافانه و مهربانانه). سپس در صورت لزوم و با بررسی موقعیت، پیش دیگران هم بیان کنیم اما با این کار، از هم نپاشیم، شخصیتمان آسیب نبیند، خرد نشویم و بدانیم اشتباه همیشه بخشی از انسان است.

– مفهوم اعتراف می‌تواند به مفهوم پذیرش خویشتن نزدیک باشد. بنابراین برای کسی که خودش را ‌پذیرفته و دوست دارد، باعث تقویت عزت‌نفس هم خواهد شد و برای کسی‌ که خودش را ‌نپذیرفته و دوست ندارد، باعث کاهش عزت‎نفس خواهد شد.

 

پ ن: چقدر لذت‌بخش که بر خلاف شبکه‌های اجتماعی و گفتگوهای روزمره، فضای متمم به ۲‌ گروه موافق و مخالف تبدیل نمیشه و نظرات سیال و‌ متفاوتی بیان میشه و نظرات دوستان بر روی هم، تاثیرگذارند.