- usercontent - متمم
Menu
نویسنده مطلب : رامین مرادی

مطلب مورد بحث:

دن اریلی و ماجرای خوردن در بوفه رستوران‌ها


یکی از مواردی که به ذهن من میرسه با ساختاری تقریبا مشابه در زمان مراجعه به مشاورینی اتفاق میفته که برای زمان مشخصی حق الزحمه مشخصی از ما میگیرن، وقتی من برای چهل و پنج دقیقه حدود دویست هزارتومن حق مشاوره میدم احتمالا ده دقیقه آخر اگر مشکلم برطرف هم شده باشه و حرفی برای زدن هم نداشته باشم ترجیح میدم بشینم تا ما به ازای همه پولم رو دریافت کرده باشم و اونی که تو ذهنم نیست اینه که من این اجرت رو بابت حل مشکلم دادم و نه الزاما خرید ِ اون زمان، جالبش وقتی میشه که به این نکته فکر کنم که علوه بر دادن پول برای یه وقت ِ خالی، اون ده دقیقه از عمرم رو هم هدر دادم، یعنی برای اینکه کامل از وقتم که دیگه بهش نیازی نداشتم استفاده کرده باشم، علاوه بر دادن پول قسمتی از وقتم رو هم هدر دادم.