Menu
نویسنده مطلب : حمید طهماسبی

مطلب مورد بحث:

معرفی یک مدل تفکر استراتژیک | الگوی پنج بخشی لیدکا


به نظر خودم در “قصد و عزم و جهت گیری مشخص” نسبت به سایر زمینه ها بهتر هستم.

چون در راهی که در حال طی کردن آن هستم مهارت های زیادی کسب کردم که از هر کدام از این مهارت ها می توان به صورت مستقل درآمدزایی کرد اما من فقط چشمم به هدفی که باید به آن رسید دوخته ام. حتی برای همین جهت گیری استراتژیک بخشی در وبلاگ خودم دارم با عنوان “تشویق خودم“. این عنوان بر گرفته از صحبت استیوجابز است که می گفت: من خودم را برای کارهایی که می توانستم، اما انجام ندادم تشویق می کنم.

شاید بتوانم بگویم در “فرصت طلبی هوشمندانه” ضعیف تر از بقیه موارد هستم.

چون من وقتی یک هدف برای خودم م یگذارم بعضا پل های پشت سر خودم را هم خراب می کنم که خیال خودم را راحت بکنم و بدانم به هر طریق می بایستی به هدف برسم. همین حرکت خودش نقض “فرصت طلبی هوشمندانه” است، البته شاید شناخت سایر کسب و کارها و اکوسیستم ها کمک کند که نگاه انسان نسبت به فرصت های مطلوب بیشتر حساس شود و ان ها را ببینیم.