Menu
نویسنده مطلب : محمد رحمانی‌راد

مطلب مورد بحث:

راهکارها را با توجه به محدوده اثر و افق زمانی آنها تحلیل کنید


آیا با افزایش حقوق کارگران، رفاه آنها بهتر می‌شود؟
در نگاه اول (تفکر خطی) ممکن است دیدگاه این باشد که کارگران کار می‌کنند تا حقوق دریافت کنند. با این دیدگاه اگر حقوق کارگران را افزایش دهیم، طبیعتا باید رضایت شغلی داشته باشند.
اما اگر دید همه‌جانبه (تفکر سیستمی) داشته باشیم، مشاهد می‌کنیم که الزاما با افزایش حقوق، رضایت شغلی ایجاد نمی‌شود و افزایش حقوق، ضامن نگهداشت پرسنل نیست.
چراکه علاوه بر حقوق، موارد دیگری نظیر: امنیت شغلی، شرایط سرپرستی و مدیریتی، ساعات کاری، مرخصی‌ها و امکان رشد و پیشرفت در کار هم در ایجاد رضایت شغلی و نگهداشت پرسنل موثر است.
به‌عنوان مثال وقتی پرسنل ببینند که همکارانشان با کوچکترین مسئله‌ای اخراج می‌شوند، از کار در آن مجموعه دلسرئ می‌شوند.
اگر پرسنل نتوانند مرخصی بگیرند، اگر مدیران شرکت پذیرای ایده‌ها و طرح‌های نیروهای خلاق نباشند، اگر کار برای افراد تکراری شود و امکان جا به جایی در بخش‌های دیگر را نداشته باشند و امکان ارتقای شغلی هم نداشته باشند، همه این عوامل سبب دلسردی و بی‌انگیزگی پرسنل جهت کار در مجموعه خود خواهد شد.