Menu
نویسنده مطلب : سارا حق بین

مطلب مورد بحث:

عبید زاکانی و رساله تعریفات (رساله ده فصل)


سلام به دوستان

جذابیت این درس موجب شد من هم جستجوهای مرتبطی داشته باشم و متوجه شدم که دو ویژگی مهم عبید زاکانی در نگارشهاش، ابتکار و فصاحت است. او با زبان طنز و نیش و کنایه از اوضاع و احوال و موقعیت هایی که در زمان خودش چه اجتماعی چه فرهنگی وجود داشته انتقاد می کرده و سعی در گوشزد کردن شرایط به دیگران بوده که به همین علت بعضی او را مبدع “انتقاد اجتماعی” می دانند.

اگر چه این درس در مورد رساله ده فصل است اما بعد از جستجوها به ده اندرز از رساله صد پند عبید برخوردم که فکر می کنم خوندن و بکار بردنش برای همه مفید باشه:

۱٫ ای عزیزان، عمر غنیمت شمرید.

۲٫ وقت از دست مدهید.

۳٫ عیش امروز به فردا میندازید.

۴٫ روز نیک به روز بد مدهید.

۵٫ زمان ناخوشی را به حساب عمر مشمرید.

۶٫ خود را تا ضرورت نباشد، در چاه میفکنید تا سر و پای، مجروح نشود.

۷٫ هزل، خوار مدارید و هزالان را به چشم حقارت منگرید.

۸٫ مردمِ خوش باش و سبک روح و کریم نهاد و قلندر مزاج را از ما، درود دهید.

۹٫ جوانی به از پیری و صحت به از بیماری و توانگری به از درویشی و هشیاری به از دیوانگی دانید.

۱۰٫ زنهار که این کلمات، به سمع رضا در گوش گیرید که کلام بزرگان است و بدان کار بندید.

منبع