Menu
نویسنده مطلب : حسین قربانی

مطلب مورد بحث:

مشکل ما با دیگران معمولاً چندبعدی است


افرادی را دیده‌ام که بیش از حد در ارتباطات با هم دچار تعارف و رودربایستی‌های غیرضروری و افراطی هستند و در ظاهر در حال احترام گذاشتن و رعایت حال همدیگر هستند ولی عملا حرف‌ها و گله‌های ناگفته زیادی در دل دارند.

این گروه از افراد حتی ساده‌ترین درخواست‌های خود از طرف مقابل را هم در بسته‌بندی چند لایه تعارفات مطرح می‌کنند و این نوع برخورد سبب می‌شود که افراد حاضر نباشند و یا نتوانند حتی کوچکترین انتقادی از فرد مقابلشان بکنند.

از این رو اشتباهات و کوتاهی‌های فرد مقابل در رابطه در بلندمدت روی هم انباشته می‌شود و مطرح نشده باقی می‌ماند. در نهایت براثر جرقه‌ای و یا اتفاقی یکی از افراد کنترل خود را از دست می‌دهد و به ناگاه یک رابطه کاملا رسمی و مبتنی بر احترام متقابل به دشمنی و کینه‌ای بزرگ تبدیل می‌شود.

مطمئنا در این مواقع آن اتفاق آخر مهم نیست بلکه آنچه بیشترین تاثیر را داشته، حرف‌ها و گله‌هایی بوده که به موقع گفته نشده، در گذر زمان بر روی هم انباشته شده و در نهایت همچون انبار کاهی آتش گرفته و یک رابطه چند ساله را بر باد داده است.

از این رو بهتر است اولا هر تعارضی هرچند کوچک را به دور از تعارفات مرسوم در همان زمان مناسب خود حل کنیم و دوما اینکه در هنگام بروز یک تعارض به گذشته و سابقه آن هم توجه کافی داشته باشیم.