Menu
نویسنده مطلب : امیر رضا جعفری

مطلب مورد بحث:

افزایش عزت نفس و هنر بازخورد گرفتن درست


درود بر متممی های عزیز،
در چه مواردی از بازخورد درونی و چه مواردی از بازخورد بیرونی استفاده می‌کنید؟
برایم بازخورد گرفتن درونی وزن بیشتری را به خود اختصاص می دهد هر چند که امروز به گونه ای دیگر سعی در بررسی آن دارم:
همانطور که در درس اشاره شد خودآگاهی و خود تحلیل گری از ویژگی های مهم انسان ها می دانم اما فکر می کنم که این خصوصیت ها و بازخورد گرفتن درونی موفق چند پیش نیاز اساسی دارد در غیر این صورت بیشتر سلیقه ای خواهد بود و باعث رشد و تعالی مان نخواهد شد (حداقل برای من به این صورت بوده است.)
– یکی از پیش نیازهای اصلی آن خودشناسی و شناخت شخصیت واقعی خودمان است (کاری بس دشوار). دیگری شاید درک استعدادهایمان باشد. قدم بعدی شاید تفکیک آرزوهایمان از نیازها و اهدافمان باشد (در یکی از فایل های صوتی از محمد رضای عزیز یاد گرفتم) و در نهایت مشخص کردن سلسله مراتب واقعی و نه آرمان خواهانه ارزش هایمان باشد که در تمام شرایط به آن پایبند باشیم که شاید یکی از سخت ترین تصمیم گیری های زندگی هر فردی باشد زیرا می تواند بسیاری از داشته هایش را پوچ کند.
– البته به نظرم پیشنهاد فوق الذکر یک نقطه مشخص نیست که پس از رسیدن به آن تازه گرفتن بازخوردهای درونی از خود را شروع کنیم و در طول این مدت خود را از این توانایی فوق العاده محروم کنیم بلکه قبول آن و حرکت در راستای آن روندی را در زندگی مان شکل خواهد داد که بازخوردهای درونی مان هر روز پخته تر و اثربخش تر خواهد شد.
 
معمولاٌ بازخوردهای بیرونی ام را از افرادی می گیرم که با ایشان صمیمی هستم و رابطه عاطفی بینمان برقرار است و فکر می کنم که مرا بهتر از بقیه می شناسند. هر چند با توجه به آموخته های جدیدم، امروز که در این مورد فکر می کنم می بینم که شاید صمیمیت و شناخت در گرفتن بازخورد لازم باشد ولی کافی نیست. شاید در مواردی لازم باشد که بازخورد بیرونی را از شخصی بگیریم که در آن زمینه تخصص و تجربه و مهارت لازم را دارد البته با رعایت نکته ای که در درس یاد گرفتیم یعنی اینکه نتیجه ی مورد انتظارمان را برایشان توضیح داده و از پذیرش آن توسط ایشان مطمئن شویم.
 
چه مواردی، از بازخوردهای ارزشمند بیرونی صرف نظر کرده‌اید و یا بالعکس، جایی که باید به آنها بی‌توجه می‌بودید، از آنها تاثیر گرفته‌اید؟
معمولاٌ در مواردی که در وضعیت کودک خود بوده ام و با احساسات برانگیخته شده با موضوعی برخورد کرده ام، در سنجش ارزشمندی یا بی اهمیت بودن بازخوردهای بیرونی ضعیف عمل کرده ام و نتایج آن را هم دیده ام.
 
آیا به بازخورد همه‌ی اطرافیان وزن یکسان می‌دهید؟ اگر این کار را نمی‌کنید، آیا مطمئن هستید که آنها که باید، ضریبی بالاتر از دیگران دریافت می‌کنند و نظرات و تحلیل‌های آنها که بازخوردشان برای شما کمک کننده نیست، وزن کمتری دارند؟
هر چند شاخص مشخصی در این خصوص برای خودم تعریف نکرده ام اما به هر حال ارزش و وزن نظرات بعضی از افراد برایم بیشتر از دیگران است. البته امیدوارم با مطالعه این درس در این زمینه تبحر پیدا کنم.
 
با امید و آرزوی بهترین ها،