رضا شعبانی راد - درماندگی آموخته شده (ناتوانی آموخته شده)
Menu
نویسنده مطلب : رضا شعبانی راد

مطلب مورد بحث:

درماندگی آموخته شده (ناتوانی آموخته شده)


فکر میکنم که

هر جا که رقابت وجود داشته باشه ، درماندگی هم هست ،

اتاقی که داره دائما دیواره هاش بهم نزدیک تر میشه ،و انسان های اسیر ،باید پا رو دوش هم بذارن و هر کی زودتر خارج شد ، زنده میمونه و بقیه له میشن.

درماندگی در انسان ها باعث به وجود اومدن این حس میشه که ما تو دبستان وقتی مارو تو بازیشون راه نمیدادن میگفتیم ،

حالا که اینجوریه ، هستم نیستم بازی خرابه.

بعد میدویدیم توپشون رو سوراخ میکردیم و در میرفتیم.

یعنی اون ادمایی که زیر دست و پا دارن له میشن و میبینن راه فراری نیست، بالایی هارو سفت میچسبن که اگر قراره اونا له بشن همه با هم له بشن.

رقابت به نظرم همون شوک الکتریکی که به ما میدن و ما باید به میزانی از هوش برسیم که سعی نکنیم ازین ور اتاق بپریم اونور اتاق به این معنا که فقط خودمون رو نجات بدیم ،

بلکه علیه خوده (رقابت یا شوک) حمله کنیم و چاره اندیشی کنیم .

وگرنه از چاله در میایم میفتیم تو چاه.