Menu
نویسنده مطلب : حمیدرضا زارع

مطلب مورد بحث:

پشیمانی در تصمیم گیری: کارآفرینی انتخاب من نبود


۱- در شماره ۴۰ ایده متمم، از قول راسل اکاف، خواندیم که “هیچ مسئله و مشکلی، به صورت مستقل و ایزوله وجود ندارد.” پس اگر با دید سیستمی نگاه کنیم، نمی توان بدون در نظر گرفتن سایر مسائل اصلی آن دوره زندگی رونالد واین،  درباره اشتباه بودن تصمیم  وی به قاطعیت سخن گفت.

۲- در اطرافیانم افراد زیادی را می شناسم که یک یا چند بار سرمایه گزاری و ریسک کرده اند و شکست های سختی خورده اند. فکر می کنم  اگر آنها هم در شرایط مشابه رونالد واین قرار بگیرند، سهام خود را بفروشند. حتی اگر خودشان چنین تصمیمی نداشته باشند، فشار اطرافیان و خانواده آنها را ناچار به محافظه کاری خواهد کرد.

طبق آمار، کارآفرینان برتر جهان به طور میانگین ۱۵ کسب و کار نا موفق داشته اند؛ پس کسانی که از نظر خانوادگی، شخصیتی، پشتوانه مالی و … ظرفیت چنین تعداد شکستی را ندارند عملا نمی توانند وارد این فضا شوند. شاید برای چنین افرادی انتخاب های محافظه کارانه تر و مطمئن تر، هر چند کم سود تر ولی بهتر باشد.
۳- اینکه رونالد واین به نسبت ثروتمند بوده، مرا به یاد خطای ترس از دست دادن انداخت.

خطاهای شناختی: ترس از دست دادن و دام حفظ وضعیت موجود (۴)


۴- به نظر من جمله های شبیه ” اگر آنجوری شده بود الان آنطوری بود ” چندان دقیق نیستند. شاید اگر رونالد واین سهامش را نگه داشته بود، در اثر سوء مدیریت او الان apple کلا ورشکست شده بود. یا اینکه در اثر سختی های کار بویژه در سالهای ابتدایی تشکیل apple زندگی رونالد از هم پاشیده شده و او خودکشی کرده بود!