Menu
نویسنده مطلب : علی رسولی*

مطلب مورد بحث:

چه کسی مقصر است؟


از وقتی که با تفکر سیستمی آشنا شدم، سعی کردم در شکست ها و مشکلات، تقصیرها رو متوجه یک عامل یا یک نفر ندونم ولی جالبه که اصلا دقت نکرده بودم که در موفقیت ها هم باید چنین دیدگاهی داشت.

اگر به سراغ مدیران و کارآفرینان موفق یا افراد معروف برویم، اغلب آن ها خودشان را تنها عامل موفقیت خود می دانند و از ویژگی های شخصیتی و تلاش های شبانه روزی خودشان صحبت می کنند و کمتر به عوامل دیگر مانند شرایط محیطی، خانواده و دوستانشان اشاره می کنند.

همه ما اینطور هستیم، وقتی موفق می شویم، فکر می کنیم که خودمان شاهکار کرده ایم. به شخصه مدیران زیادی را دیده ام که بعد از موفقیت پروژه، همه افتخارات و اعتبارات را نصیب خودشان می کنند و پاداش می گیرند. مدیرانی که فراموش می کنند که هر موفقیتی با تلاش همه اعضای تیم و حتی آبدارچی شرکت و عوامل بیرونی مانند تامین کننده ها و پیمانکاران بدست آمده است.

اما وارن بافت که از نظر بسیاری از مردم، ثروت هنگفتش را آجر به آجر و در طول چند دهه با مهارت های سرمایه گذاری خودش بدست آورده است، عامل اصلی موفقیتش را شانس و اقبال می داند. شانس متولد شدن در آمریکا و مرد و سفیدپوست بودن (+).