Menu
نویسنده مطلب : سارا عشقی

مطلب مورد بحث:

شرطی سازی کلاسیک - هنوز هم باید آن را جدی بگیریم‌


در مورد مطالعه و درس خوندن در تمام طول سالهای تحصیل و بعد از ان دقیقا به همین منوال عمل کردم. البته اصلا نمی دانستم که این یک نوع شرطی شدن به حساب میاد. همیشه تو مکانهای خاصی می تونستم تمرکز داشته باشم. درصورتیکه می دیدم بعضی هم کلاسی ها تو هر موقعیتی مطالعه می کنند (البته بماند که لزوما عملکردشان هم خیلی عالی نبود.) اتاق یا مکانی که توش درس میخوندم یا هر مطالعه دیگری اولا چند جای محدود بیشتر نبود و حتما می بایست ان مکان بسیار مرتب می بود و از وسایل اضافه هم خلاص میشدم. یعنی اگر شرایط محیا نبود نمی تونستم خوب تمرکز کنم و باید اول شروع می کردم به منظم کردن او مکان. البته بعد از اینکه میرفتم تو بحر درس دیگه توپ هم در اون حوالی در میکردن ، معمولا متوجه نمی شدم. البته در حال حاضر این وضعیت خیلی کمتر شده . چون شرایط فعلی اجازه و فرصت انچنانی ندارم، برای همین سعی می کنم از روشهای دیگه ای که معمولا ذهنی هستند بهره بگیرم. البته در این شرایط زمان تمرکز ممکنه طولانی نشه ولی بهر حال موفق به تمرکز مبشم.
 
بعد از این درس به این فکر افتادم که یک سری تمرینهای نرمشی رو که به دلیل کمبود فرصت و زمان فراموش می کنم انجام بدم رو با شرطی سازی به پیش ببرم. تصمیم گرفتم زمانهایی که در آشپزخانه هستم و گاهی موسیقی گوش میدم یا تلویزیون تماشا می کنم؛ خودمو شرطی کنم که در اون زمانها باید نرمش انجام بدم. ممکنه بعد از فکر کردن در این مورد شرطی سازی های مناسبتری بیایم.