Menu
نویسنده مطلب : مهرزاد خسروی

مطلب مورد بحث:

آشنایی با کلمات و ظرافت‌های کلامی


با سلام

کلمات شگفتی، بهت و حیرت رو بررسی میکنم.

شگفتی: با بار معنایی مثبتی که دارد، زمانی از این کلمه استفاده می‌کنم که یک چیز جالب، جذاب یا عجیب را که قبلا نیز اطرافم بوده و متوجه آن نشده‌ام، ناگهان متوجه آن بشوم. مثلا گل زیبایی که هر روز هنگام سر کار آمدن در مسیرم بوده و آن را ندیده بودم و دست به گلبرگ‌های لطیفش نکشیده‌ام. اما یک روز که از برخی مسائل روزمره دلخور هستم، به ناگاه متوجه آن می‌شوم و دقایقی که مشغول تماشایش می‌شوم، شگفتی زیباییش همه چیز از یادم می‌رود.

بهت: بیشتر جنبه منفی را القا می‌کند و ترکیبی است از حس تعجب و ناراحتی. مثلا وقتی که یک خبر بد را نگاهان می‌شنویم، لحظاتی را با بهت سپری می‌کنیم و پس از مدتی دوباره به خود خواهیم آمد.

حیرت: به نظرم این کلمه از نظر بار معنایی خنثی است و بسته به شرایط می‌تواند مثبت یا منفی باشد. مثلا وقتی که می‌گویم: مریدان با حیرت به سخنان شیخ گوش فرامیدادند و همنشینی با او مایه‌ی فخر و مباهاتشان بود، معنی مثبت به ذهن القا می‌شود. در این جمله هم بار معنایی منفی دارد: این که چطور عمر گرانمایه را در راه آنچه مانا نبود صرف کرده بودند، چیزی جز حیرت و ناامیدی برایشان نداشت.

نکته جالب این هست که هر سه کلمه با “زده” همراه می‌شوند و صفت می‌سازند: شگفتزده، بهت‌زده و حیرت‌زده.