Menu
نویسنده مطلب : ساجده ممتازیان

مطلب مورد بحث:

چه کسی مقصر است؟


کسی که وقت خودشو صرف پیدا کردن مقصر میکنه درواقع مسئله ی اصلی رو درست تشخیص نداده  همین موضوع رو  روسلینگ هم توی متن به نوعی  بهش اشاره میکنه:

این کار حواس ما را از واقعیت‌های پیچیده‌تر پرت می‌کند و نمی‌گذارد انرژی‌مان‌ را در جای درستی متمرکز کنیم.

 

گم کردن مسئله ی اصلی و  دنبال مقصر گشتن یعنی درگیر حواشی شدن  که ما این وضعیت رو توی خیلی از جنبه های زندگی خودمون و اطرافیان هم میبینیم:

زن و شوهری که  هر کدوم به جای پیدا کردن سهم خودش توی بروز مشکلات دائما مشغول  متهم کردن و ایراد گرفتن از طرف مقابل میشه اونقدر غفلت زده اس که نمیدونه مسئله ی اصلی حفظ سیستم خانواده اس نه پیدا کردن مقصر

دنبال مقصر گشتن یعنی:

وقت تلف کردن

پیچیده تر کردن مسئله

گم کردن راه

موضع گیری برنده- بازنده

نادر ابراهیمی در کتاب چهل نامه ی کوتاه به همسرم می نویسد:
عیب گرفتن آسان است بانو
عیب گرفتن آسان است
حتی آن کس که خود تمام عیب است و نقص و انحراف ،او نیز می تواند بسیاری از عیوب دیگران را بنماید و برشمارد و چندان هم خلاف نگفته باشد
عیب گرفتن بی شک آسان است بانو.
عیب را آن گونه و به آن زبان گفتن که منجر به اصلاح صاحب عیب شود ،این کاری است
دشوار و عظیم
خیرخواهانه و دردشناسانه

به نظر من کلمات عظیم و خیرخواهانه و دردشناسانه اشاره به نگرش سیستمی به یه مسئله دارن