Menu
نویسنده مطلب : عزیزه تیموری

مطلب مورد بحث:

خطای درک نادرست دامنه ارزیابی و مقیاس مسئله


ببینید من بع عنوان یک فرد از جامعه مسئولیت ها و وظایفی در قبال خودم ، خانواده ، جامعه و جهان دارم که باید آنها را شناخته و برای آنها اقدام نمایم ، اگرچه می دانم در حالیکه من یک لیوان آب را صرفه جویی می کنم ، هستند کسانی که از هدر دادن آب هیچ ابایی ندارند.

در حالیکه من با پرداختن مبلغ اندکی بصورت ماهبانه برای بهبود و تامین نیازهای اولیه فردی کمک می کنم ، می دانم  که همان موقع تعدادی از انسانها محتاج یک لقمه نان خالی هستند.

ولی  شناخت  و آگاهی به وجود فقردر جامعه و هدر دادن آب ، و وظیفه دولت برای کنترل فقر و راهکارهای برون رفت از کم آبی ، دلیلی برای تصمیم بر کمک نکردن و صرفه جویی نکردن نمی باشد.

من معتعدقم کمک های انسانی ما هرجند ناجیز برای رضایت درونی و بهتر شدن آن باید باشد و در قالب تیم های سازمان یافته هم شاید بهتر باشد.