Menu
نویسنده مطلب : امیرحامد نوری

مطلب مورد بحث:

استعدادیابی: تسلط بر انگشتان


باسلام،به نظر من استعداد کارباانگشتان به نوعی پیش نیاز برای استعدادکار با ابزار است وفکر میکنم بسیاری ازکودکان وافرادی که خط زیبایی ندارند به خاطر این است که قبل ازاینکه بر انگشتانشان تسلط داشته باشند از انها میخواهیم به ابزار مسلط شوند وبامداد به عنوان یک ابزار کار کنند .هرچند که این استعداد ذاتی است ولی شایدبتوان باتمرین، مهارت افرادی راکه حتی دراین زمینه مستعد نیستندبالا برد بازیهایی مثل یه قل دوقل،جورچین،پازل ،بستن وباز کردن پیچ ومهره،هفت سنگ شاید بتوانند ازهمان کودکی این مهارتها را درکودک پرورش دهند البته من خودم به تجربه دیده ام کودکی که این استعداد را دارد ناخود اگاه خودش به طرف این نوع بازیها کشیده میشود وبه انها تمایل نشان میدهد وکودکی که استعداد کمتری دارد تمایلی نشان نمیدهد حتی اگر بخواهیم باانواع لطایف الحیل اورا به ان جهت سوق دهیم نمیدانم شاید این امر وابسته به تکاملات مغزی وعصبی باشد که در دوران جنینی یاماههای اول تولد شکل گرفته باشد که از دوستان متممی که دراین زمینه اطلاعاتی دارند میخواهم راهنمایی ام کنند اما در باره جوابها بایدبگویم به نظرمن کارهایی مثل نانوایی وشاطری سنتی، قالیبافی،گلیم بافی،مکرمه بافی،نوازندگی،سفالگری،تایپ مربوط به استعداد تسلط برانگشتان وارایشگری،تعمیرکاری،سیم کشی،کار ازمایشگاهی،نقاشی،خطاطی،تذهیب ،معرق،جراحی نیاز به استعدادکارباابزاردارد البته شایدبتوان گفت همه شغلها نیاز به بهره مندی از این استعداددارد ولی درجه انها ازهم متفاوت است مثلا یک جراح یایک قالیباف حتما بایداز درجه بیشتری از این استعدادنسبت به یک وکیل یا معلم برخوردار باشد در باره سوال دوم،بایدبگویم به نظر من هرچنددر عرف جامعه به این مورد به عنوان استعدادتوجه نمیشود ولی لااقل خود فرد یا حتی یک معلم ومربی واستاد اگاه ومطلع میداند که ان فرد این استعداد راداردیانه اگر فردی این استعداد را نداشته باشد یابه سراغ کارهای مرتبط باان نمیرود یااگرهم ناچارا رفت دیر یازود ان رارهاخواهدکرد.