Menu
نویسنده مطلب : محسن کشاورزرضا

مطلب مورد بحث:

هنر استعفا فراتر از نوشتن نامه استعفا است (فایل صوتی + دانلود نسخه pdf)


دو مورد داشتم
مورد اول بعد از چهار ماه فعالیت در مجموعه بزرگ ۱۲۰۰ نفری  طرحی را پیشنهاد دادم که به مذاق مدیرعامل خوش امد اما به اطرافیانش نه. به همین دلیل با حسادت ها  و عناد خاصی مواجه شدم و دست آخر  به اتهام جاسوسی اخراج شدم.  طرحم راجع به مانیتورینگ دقیق کاربران کامپیوترها بود …  خود بخوان از حدیث مجمل….

الان خوشحالم که از اون مجموعه جدا شدم چون طرحم را به رایگان نفروختم و بعدتر همان طرح  با کمی توسعه تبدیل شد به سرویس جدید که درآمدزا است همچنان.
مورد دوم دوباره بعد چهار ماه همکاری صورت گرفت که   به خاطر  عقب افتادن حق بیمه و دستمزد به صورت آنی بوده،  وقتی آنجا بودم جدا شدن  برای اکثر کارکنان تابو بوده  و  به این دلیل که مدیر عامل با هوشیاری و زرنگی همه را معتاد به ماندن کرده بود به این طریق که   وقتی همه انتظار پاداش داشتندهیچ چیز تخصیص پیدا نمی کرد برعکس تنبیه هم میشدیم ولی وقتی همه چیز راکد بوده پاداش های بالا میداد و همه منگ بودند… با هیچ معیاری نمیشد سنجید فردا قراره چی بشه…

کار من  آنجا تخصصی بود، با وعده و وعید خواستند بمانم، اما نماندم، و الان با مجموعه متوسطی دو سال همکاری دارم و  حال خیلی بهتری  نسبت به دو جای قبلی دارم

اما باز هم راضی راضی نیستم، اعتقادم به اینه که کار باید اختصاصی مال خودت باشه تا به اون رضایت خاص برسم