Menu
نویسنده مطلب : مینا صادق

مطلب مورد بحث:

شخصیت شناسی- ویلیام گلاسر، ماشین رفتار در تئوری انتخاب (۴)


 
* چه چیزهایی باعث می‌شوند شیشه جلوی ماشین کم کثیف باشد و مسیر را خوب نبینم؟زمانی که آثار نامطلوب عوامل بیرونی را از فکر خودمان بیرون نکنیم.
* کلید ماشینم فقط در اختیار خودم است یا دوستانی دارم که به دلیل اعتماد یا هر دلیل دیگری، کلید را در اختیار آنها هم قرار می‌دهم؟کلید دست خودمه ولی اگر برای گرفتن کمکی در اختیار دیگری قرار بدهم، مسئولیت هر اتفاق نامطلوب را به عهده می گیرم و آنهم شماتت خودم برای اعتماد به دیگری.
* این ماشین، باتری برای استارت خوردن و حرکت دارد؟ یا همیشه باید به کمک ماشین دیگری استارت بخورد و بعد حرکت را ادامه دهد؟ آموخته هایم از خانواده و جامعه، دانش و مهارتهایی که به دست آوردم، اعتماد به نفس و برتر از آن عزت نفسی که به من قدرت آن را می دهد که حتی زمانی که مشکلی پیش میاد به نحو مناسب با آن برخورد کنم، سلامتی و انرژی که قطعاً سوخت این ماشین است.
* سوخت این ماشین چیست؟ پاسخ بالا
* آیا کسانی هستند که کنار ما هنگام رانندگی نشسته باشند و کمک در رانندگی باشند؟ یا اینکه با راهنمایی‌های گاه و بیگاه، تمرکز ما را بر مسیر به هم می‌زنند؟ هیچوقت ( : این را به واقع می گویم ولی بوده شرایطی که همراهم( عامل بیرونی) آنقدر فکرم را مختل کرده که آمادگی هر رفتار غیر معمول که نه غیر معقولانه ای را داشتم.
* در چه مواقعی باید ترمز گرفت و حرکت این ماشین را کند کرد ؟ وقتی مسیر هموار نیست و یا قدم در راهی گذاشتیم که به درست بودنش اطمینان نداریم. بعضی وقتها هم که سوخت کافی نداریم و لاستیک های عقب شرایط مناسبی ندارند) :
* هنگام رانندگی چه میزان به شیشه‌ی جلو و چه میزان به آیینه‌ی عقب نگاه می‌کنیم؟ تمام مدت ، رانندگیم تو ذهنمه و همانطور که یک بار نوشتی تا حدی میتوان از رانندگی به خلق و خوی آن آدم پی برد.من بیشتر جلو را میبینم ، گاهی آئینه بالا و بغل اما اعتراف می کنم بعضی وقتها بدون راهنما زدن تغییر مسیر می دهم! ب
* آیا مراقب سوخت این ماشین هستیم؟ یا وقتی خاموش شد و در خیابان ماندیم، با التماس می‌کوشیم از دیگران اندکی سوخت برای حرکت بگیریم؟ حواسم هست مراقب سلامتی جسم و جانم هستم اما هرگز هرگز هرگز التماس نمی کنم.
* این ماشین ضبط هم دارد؟ پیامهایی که در مسیر کار و زندگی دائماً در ذهنمان می‌خوانیم چه هستند؟ متمم ( :
* آیا حواسمان هست که ماشین جوش نیاورد و دمای آب آن بالا نرود؟ از کجا می‌توانیم بفهمیم که وضعیت دمای آب چگونه است؟ این هم مثل زندگیم وقتی آمپر چسباندم و عمل کردم …خط قرمز هائی دارم که سعی می کنم در خصوص آنها با کسی وارد گفتگو نشم.
* آیا چرخ‌ها همسو و همراستا هستند؟ کمی اختلاف زاویه هم می‌تواند فرسایش بیش از حد یا افزایش مصرف سوخت ایجاد کند! نه همیشه نمیتوانم آنطور که می خواهم عمل کنم.
* در داشبورد این ماشین چه چیزهایی همراه ماست؟ روابط
* در صندوق عقب، چقدر بار اضافی داریم؟ نکند که برخی اشیاء و وسایل غیرضروری قدیمی،‌ تا پایان عمر ماشین در صندوق عقب آن بمانند. سعی می کنم باراضافی با خودم نبرم. بغض و کینه را دور می ریزم. خیلی راحت گذشته های ناراحت کننده را دور میریزم و آنها را که دوست دارم روی داشبورد جلوی چشمهایم می گذارم.
* آیا در خیابان و هنگام حضور ماشین‌های دیگر، با بوق و چراغ زدن، تمرکز همه را به هم می‌زنیم تا راه خودمان را باز کنیم؟ نه. حتی به دیگران راه می دهم، متعجب از اینکه قرار است با پشت سر گذاشتن من به کجا برسه.
* در ماشین رفتار، چه چیزی نقش کمربند ایمنی را ایفا می‌کند؟ باورهایم. صداقت، تلاش، رعایت حقوق دیگران ،حفظ شان و جایگاه انسانی خود و دیگران و…
* روی کاپوت جلوی این ماشین، مجسمه یا نماد خاصی نصب شده است؟ اسمم!
* این ماشین چه رنگی است؟ یا توسط دیگران چه رنگی دیده می‌شود؟ یا دوست دارم چه رنگی باشد؟ من تو دنیای واقعی سیاه را دوست دارم ولی رفتارم ؟! رنگش سفیده برای همین کوچکترین آلودگی در آن معلوم می شود.دیگران سبز می بیننش ولی خودم همان سفید را دوست دارم
* سرعت این ماشین را چگونه می‌سنجید؟ وقتی تصادف کردم( : ولی واقعاً بعضی وقتها تند می روم و این خیلی بده.
* سپرهای این ماشین چیست؟ از کجا بدانیم که در تصادف با ماشین رفتار دیگران، کمترین آسیب را می‌بینیم؟ متاسفانه آسیب پذیزم ) : ولی دارم روی خودم کار میکنم .آنجا که حق با منه کوتاه نمیایم حتی اگر کار طرفم به محکمه بیافته اگر خطا از من بوده با سکوت، صبر و سعی جهت جبران آن.
* شیشه‌های ماشین شما دودی است یا شفاف؟ کدام بهتر است؟ شفاف بهتره . صادقانه و با فکر باز . هیچ نقطه سیاه یا تاریکی در زندگیم ندارم که بخواهم رفتار غیر متعارفی برای سرپوش گذاشتن روی آن انجام بدهم
* برای تاریکی‌ها و محیط‌های کم نور، ماشین رفتار ما از چه چراغی استفاده می‌کند؟‌ استفاده از دانش جدید، تجربیات دیگرانی که در طی مسیرهای سخت و دشوار خبره بودند. سرعت را کم و دقتم را زیاد می کنم  
 
* آیا ترجیح می‌دهیم که از اتوبان‌های رایج و متعارف برویم، یا دنبال میان‌برها و کوچه‌های خاص و خلوت هستیم که فقط خودمان آدرسشان را می‌دانیم؟ برای اینکه فکرم آرام بشود و در یک مسیر مشخص زودتر به هدف برسم اتوبان را انتخاب میکنم اما در یک محیط شلوغ و سرشار از عصبیت همیشه از میان برها راهم را پیدا می کنم تا هر چه زودتر به مقصد برسم .